Let's all go to the bar

Het was het derde nummer dat ze speelden. Net na The Strokes "Is This It" en net voor Buddy Hollies "Oh Boy" of was het andersom. En eigenlijk had ik gewoon zin om het dan al te doen. De heren amuseerden zich, 't meerendeel van't publiek ook, maar ik bleef op mijn honger zitten. Ze klonken me iets teveel als een veredeld balorkest, zeker als ze de cheesy orgeldeuntjes bovenhaalden. 't bleef leuk hen in actie te zien, maar het oor ..... La Bamba als afsluiter vatte het dan ook mooi samen. Hun knipoog was niet aan mij besteed.

Een Samantha Crain mocht openen. Prachtige stem, maar de songs bleven jammergenoeg achterwege.


Lijstjes 2013

Een ideale blogpost nummer 666

Het platenwerk:

  • Eels: Wonderful Glorious
  • Fabrice Alleman: Obviously
  • Jack Johnson: From Here To Now To You
  • Josh Rouse: The Happiness Waltz
  • Flying Horseman: City Same City
  • Lee Ranaldo: Between The Times & Tides
  • Pearl Jam: Lightning Bolt
  • Tanya Donelly: Swan Song Series
  • Trixie Whitley: Fourth Corner
  • Villagers: Awayland

Ook nog
  • Steve Earle: The Low Highway
  • The Cult: Electric
  • God is an Astronaut: Origins
  • Lou Doillon: Places
  • New Model Army: Between Dog & Wolf
  • 65daysofstatic: wild light

Late ontdekkingen:
  • Band of Skulls: Baby Darling Doll Face Honey  & Sweet Sour
  • Strand of Oaks: Leave Ruin
  • Andy Burrows: Company

Da Gigs:

  • Eels Olympia
  • Glenn Hansard Zwerver
  • Josh Rouse Arenberg
  • Villagers Handelsbeurs
  • John Cale Vooruit
  • Pixies AB
  • Trixie Whitley Handelsbeurs
  • Stiff Little Fingers 4AD
  • Damien Rice Lokeren
  • Steve Wynn DD12

Herfst

Tijd om even uit mijn winterslaap te komen kort overzichtje te geven van de herfstelijke activiteiten:
  • September Jazz @ Bilkske waar vooral De Beren Gieren een fantastische indruk lieten, Wallace Roney Group bekoorde en Bruut verveelde. Dit was de laatste in open lucht
  • De eerste in zaal was De Idioot van Lazarus. Een stuk waar (alweer) de nodige verwarring ontstond doordat de verschillende personages door dezelfde acteur gespeeld werden, Ryszard Turbiasz onverstaanbaar was. Maar .... Koen De Graeve was redelijk onweerstaanbaar. Een stuk met hoogtes en laagtes en één van de laagstes was toch wel het totaal niet functionele naakt van Charlotte Vandermeersch ergens achteraan het podium. Vooraan die handel !
  • Een brugsche avond met een matig Transcoder en 2 klasses hoger, een subliem Cowboys & Aliens. Eerste maal dat ik ze zag, en WAW ! Hard, stevig en rockend. Meer moest het niet zijn.
  • Noissettes verveelden nogal in't MAZ, 't kan ook aan mijn gelegen hebben. Ik was niet echt in form die maandagavond. 
  • Hoogtepunt van het najaar: Pixies in AB : Stevige start, klein dipje, kolkende massa, lekkere rock ! (geen Debaser, maar dat gaf niet eens)
  • Er was de documentaire 'Thank God It's Friday" van Jan Beddegenoodts in De Werf. Pakkend verhaal over 2 naast elkaar gelegen dorpen (joods/palesteins) en hun problemen en hoe ze elkaar zien. Anderzijds, is er me weinig nieuws verteld.
  • Sacri Cuori mocht open voor Mark Eitzel en deed dat op een zeer aangename wijze in de foyer van't MAZ. Mark Eitzel zelf werkte op mijn zenuwen.
  • "Man in de mist" met Mark Verstraete (Toneelhuis) had eerder iets van een eindwerk van de 2 saxofonisten dan een interessante theatervoorstelling.
  • Wouter Deprez daarentegen zorgde voor een hilarische avond in De Zwerver. 'tiwatati, nog altijd iets sappiger om in't westvlaams zijn afrikaanse verhalen te horen dan in dat gekuiste koeterwaals :)
  • Een aangenaam reisje door Sri Lanka
  • Lloyd Cole verzorgde solo met 28 nummers een mooie avond in de Herbakker in Eeklo. Stuk voor stuk leuke liedjes, tekstueel grappig en toch iets te monotoon doorheen de avond. Beginnend en eindigend over Amsterdam, een mooi Chelsea Hotel, herwerkte krakers. Mij is vooral 'Music In A Foreign Language' bijgebleven. 
  • De film op dag van de vrijwilliger: Quartet. onschuldig, ongeloofwaardig vertier met gepensionneerde musici & klassieke zangers.
  • Er was ook nog Marble Sounds in de Schaduw in Ardooie. Aangename, voortkabbelende nummers met hier & daar een uitschieter en zich bijna verontschuldigend voor hun hitjes.
Tijd om terug te winterslapen. 

LL'13

't was koud, 't was nat, 't was een matig programma en we hebben't geweten. Op vrijdag moest ik niet werken, Girls In Hawaii klonken met te mak om me helemaal mee te slepen. Misschien toch eens die CD beluisteren om te horen waar die lovende recenties vandaan komen. And So I Watch You From Afar en Delvis heb ik gemist omdat ik aan't socializen was. Daan stoorde niet echt op de achtergrond. Squrarepusher wel, dan maar richting zaal voor Amen Ra. Hard, stevig, goede gitaren, maar waarom schreeuwt die zanger zo terwijl hij tijdens de soundcheck zo schoon zong?

Op zaterdag had ik de vroege shift. Spectors klonken aanstekelijk, Steak nr 8 sloot kwa geluid wat aan bij Amen Ra, SX kreeg bitter weinig repsons. The Horrors vond ik echt goed, vertrekkend van Joy Division verkennend langs verschillend paden. Duidelijk iets dat ik beter moet leren kennen. Aan de zaal was er geen doorkomen aan voor Jacco Gardner & Compact Disk Dummiers. Jesse Ware dan maar. Aangename verrassing. Soulmadame ten voeten uit, goed het publiek bespelend en duidelijk meer in haar mars dan die hitjes. Het was ook het enige moment dat de tent vol stond. Max Romeo bracht me iets te stereotype reaggae, al kon hij de aanwezigen wel bekoren. A Place To Bury Strangers waren hard, keihard, Hypnotiserend met die strobo die net voor de drum stond. Nog eens te bekijken op een wat nuchterder moment.

Op zondag werkte ik de late shift. Het einde van Dez Mona meegemaakt en verrassend goed bevonden (na eerdere slechte beurt). Blaudzun was ook goed bezig (al snap ik de Placebo referentie van Shanah niet). De rest is aan mij voorbij gegaan wegens aan het werk. Trixie had wel precies terug haar stem die ze op Gent Jazz kwijt was. en dan was er de afterparty .... Wat Niels & Klaas in de vroege uurtjes brachten ... me mucho like !!!!! Euforisch gewoon eindelijk nog eens paar uur rockparels te horen.

Zomermodus (2)

Dan volgde een uitstapje naar de Lokerse Feesten met Avd & haar ventje voor wat eigenlijk een avondje LeffingeLeuren is:
  • Donavon Frankenreiter opende heerlijk onder de warme zon met paar leuke nummers en wat gesoleer. 
  • SeaSick Steve bekoorde enorm met zijn blues, al begin ik de show al wat te kennen. muzikaal blijft het genieten.
  • Arno klonk zuiver, maar veel nieuwe nummers van de laatste CD die ik niet te pruimen vind.
  • Damien Rice schoot de hoofdvogel af met een zeer goed optreden. Beetje wispelturig en gesloten, gelukkig veel losser op het einde, maar 't was genieten :) 
Op zaterdag deden we de bar op Benenwerk bij Radio Moderne. 't swingde de hele avond, 't was zeeer druk en eigenlijk geen tijd gehad om op te kijken ....

Een cactus-evaluatie,  benenwerk-evaluatie en etentje met ex-collega's en fietstoch met de ex-WIVO-maatje later, was het tijd om mijn kop nog eens in Oostende te tonen met de Paulusfeesten.
  • Dead Elvis & His One Man Grave was origineel en boeiend voor ongeveer een kwartiertje
  • Kings of Pop deden hun naam eer aan. Pop it was. Mij net iets te glad
  • DJ Zaki draaide mij iets teveel beats om interessant te zijn.
en dan ging de riem eraf en werd er gerust.
Geen vuurwerk, geen reienfeesten, een halfslachtig poging op de Katelijnefeesten. Wel nog leuke tuinfeesten bij Lieven en Els & Koen.

Het open monumenten weekend bracht een leuke fiesttocht langsheen de bisschoppendreef, kasteeltje Ter Spijker, kasteeltje van Male en kasteel Ten Berghe, een boottochtje van de Carmerbrug naar de Beenhouwersbrug, een tentoonstelling van Alex Kindt bij Espace LuLu  en een fietstochtje langsheen het groen van 't Brugsche Noorderkwartier.

Zomermodus (1)

Waar waren we gebleven? Na Kneistival kwam Klinkers:
  • Douglas Firs mochten openen maar deden dit nogal aarzelend. Als je niet weet wat vertellen zwijg je beter tussen de nummers. Echt beklijvend deden ze muzikaal ook niet.
  • Billy Bragg volgde en deed dat stukken beter. Zijn zwakke nieuwe CD liet hij grotendeels links liggen, veel parlando over de US en niks over de toen pasgeboren britse royal baby (waar ik wel wat van verwacht had). Maar veel ouwe songs dus, iets minder snedig dan voorheen, maar best te pruimen
  • 't Hof van Commerce werd uitgeregend op zaterdag.
Ondertusse nog wat "gebeachvolleyed" in de Bijeenkomst in Sijsele. Brugse Zot galore !

Dan was het tijd voor het gezelligste terras van Brugge: Vama Veche in den botanieken hof.
  • Op woensdag: Dans Dans was zeer bezwerend en meeslepend ! Toch in de gaten te houden.
  • Op donderdag was het Brugge boven met Soviet Grass. Die toonden alweer wat voor stevige band ze zijn (al leunt die zanger almaar dichter aan bij Jim Morrison) en verdienden ze terecht hun plaats of de Cactusconcertlijst. Soldier's Heart klonk ook aanstekelijk onder de stralende zon. Low Vertical stak helaas zwaar tegen, ik heb ze al beter gezien.
  • Op vrijdag klonken vooral die van Black Flower meeslepend.
Op vrijdag was het ook weer klinker-tijd:
  • Submotion Orchestra & the Brandt Brauer Frick Ensemble konden met hun akoestische dubstep mij totaal niet bekoren, Al was het eens iets anders om als frontstage medewerker de boel te bezien
Een mosselfeest, een 3-tal BBQ's en een Iers bezoek later waren er dan klinkende kroegen:
  • Soviet Grass deed het geheel van de week ervoor dik over. Cajun Moon volgde braafjes
  • The Four Unusual Friends (Bollaert &  Co) hadden dan weer een te braafjes op hun stoeltjes gezeten publiek.



Internettijden

Men bestelle wat vliegtuigtickets via tinternet. Men krijgt een reserveringscode. Des anderendaags ontvangt men een mailke, waarin men doodleuk vraagt om ne keer al je legale documenten te faxen ...

 
 
Ik ben natuurlijk beetje paranaoide terwijl ik DarkMarket van Misha Glenny aan het lezen. Het gaat over Cybercrime, plunderen van rekeningen en dergelijke meer. Maar dat ik efkes mijn officiele documenten ga doorgeven. Tarara 
 
Misschien moeten ze toch maar overschakelen op Ogone. Hoe ambetant dat bakske ook is en hoe men ook vloekt als men het niet bijheeft wanneer er iets gekocht moet worden, maar 't is nog minder rompslomp ...

 
De boel maar geannuleerd en via de website van de luchtvaartmaatschappij besteld voor 5€ meer.

Wat een week (-)

Er zijn zo van die dagen dat het wat tegenslaat. Mijn oude fiets meegenomen naar Gent om ook daar de verplaatsingen met de fiets te doen ipv het openbaar vervoer. Zo'n 200 meter ver had ik al de kabel van mijn versnellingsapparaat doorgetrapt... Op donderdag kwam ik dan thuis en lag de elektriciteit eruit. Overal gezocht & gedaan, niet gevonden waaraan het lag. De cavalerie opgetrommeld die binnen de minuut een derde plongkast gezien had en daar de dingen terug aan zette. Klaar. Ikke blind en mol ... Op zaterdag voor het eerst een cambio autootje gehuurd om het nodige in te slaan voor mijn bezoekers de zondag (en maandag) te voeden. Bij terugkomst bleek mijn fietssleuteltje uit mijn zakken te zijn gevallen... te voet naar huis achter het reserve sleuteltje, later bleek dan nog dat mijn nieuwe afritsbroeken, geen afritsbroeken waren ....die vooraan in het rijtje wel, achteraan blijkbaar niet.

Zondag lekker gegeten en genoten van het gezelschap onder de geïmproviseerde luifel. 's avonds nog wat meegebruld en gezwaaid op 'Vlaanderen zingt'. des Maandags het nog eens dunnetjes overgedaan met zicht op de volle maan.

Woensdag was er eerst een apéro bij Kimm in Blankenberge om dan raprap de tram te nemen naar Heist voor een geweldige act van Les Truttes. Coverband par excellence. Stevig rock en zelfs technodeunen gekruid met een heerlijke portie overkill. Feestje ! Milk Inc speelde daarna ook covers en toonde hoe het niet moet. zo'n platte kak. Soit, veel meer had ik er niet van verwacht.

Ook donderdag ging het die kant op, zij het na het een leuke middag in Sluis. Luc De Vos stond er zijn zielige zelf te wezen, zelfs 'Mia' werd nauwelijks meegezongen. Sarah  Ferri bracht leuke retro pop en was leuke achtergrond voor wat conversaties. Spinvis daarentegen zoog je mee in zijn universum van fijne muziekjes, althans, als het niet te rustig was, want zelfs vooraan kwam het geroezemoes dat fijne muziekje overstemmen. Blij 'Astronaut' nog eens gehoord te hebben !

Wat een week (+)

Cactusweekje was een heerlijk weekje. Zon, de groeiende verwachting en zin in de muziek en mensen, iedere keer dat ik langs het park fietste op weg naar 't station. Op dinsdag al eens piepen om de opbouw te zien, op donderdag de bar helpen zetten en vrijdag was het dan zover. Klokslag 16u afloggen op het werk, treintje op, festivalterrein op:) Blaudzun was leuke liedjes aan het spelen en het was een blij weerzien aan onze bar. Veel te vertellen, veel te lachen en zeer genoten van Thurston Moore & Chelsea Light Moving. Geen franjes, lekker rammende rock. Nog wat napraten in de backstage bar en dan naar bed.

Zaterdag was het een stuk drukker. Isbells verzorgden met een verrassend "harde" set de achtergrond voor onze jaarlijkse cocktail. The Raveonettes konden me ook deze keer niet volledig overtuigen. Michael Kiwanuka & Bonnie Raitt vulden elkaar goed aan en klonken goed, al moet ik zeggen dat ik niet van achter onze bar geweest ben. Die uitstap had ik opgespaard voor Calexico. Een stuk feestelijker dan in de AB. Sterk begonnen met 'Epic', 'Across The Wire' en 'Splitter en en paar leuke covers om te eindigen. Heerlijk. Erna nog iets te hevig 'nagepraat'  ...

Zondag mocht ik ook iets later beginnen. Het was heet en druk. Eerste groep die zwaar indruk maakte was toch SX (en Quickie vond het precies ook leuk). Stem, klank, publiek. indrukwekkend. Even indrukwekkend was The Tallest Man On Earth. Hoe die op zijn eentje het park inpakte. Balthazar is niet aan mij besteed. Beach House daarentegen. ... Heerlijk. Zelfs dEUS kon het feestje niet verknallen. Ik vind hun opener 'The Architect' echt archislecht, maar wat volgende... hoed af. Barman zingt vals, maar dat kon de pret niet drukken en hoe ze met 'Suds & Soda' het festival uitwuifden....

Wel het was ongeveer het compleet tegenovergestelde van wat Raymond eerder die week bracht op de Burg. Dat was een eerder zielloze bedoening, die enkel wat loskwam bij de beatlecovers als bissen.

It's all about the music

HIJ zei het meermaals vorige week zondag: "It's all about the music" en hoe ze het soms vergeten. "The band is there, the stage is there, the people are there and still you get lost in everything else". Wijze woorden die erin gingen als zoete koek. Glen Hansard in Leffinge. Belachelijk dat het niet uitverkocht was. Met zijn enthousiasme, zijn "boy next door" uitstraling pakt hij je gewoon. En zijn songs natuurlijk.  een 10 koppige band met strijkers en blazers, afwisselen tussen soul, singer song writer, swingend de avond lang.

Ene Lisa O'Neill mocht openen. Half Leprauchan, half mens. Grappige teksten, goeie stem, maar ik zou niet in haar hoofd willen leven, denk ik.Hilarisch was het nummer "Elvis I Give You Irish Stew" (weliswaar in de set van GH)

Een aangrijpend 'Leave', en 'When You're Mind's Made Up" en snedig 'Fitzcarraldo" afgewisseld met solo op ukelele of bij de bissen volledig accoustisch (en met zijn 5 later). Niet enkel de band speelde. De roadie deed wat gitaarwerk, de soundman van het podium kwam wat samba ballen schudden en die van de PA kwam zijn strofe van "The Auld Triangle" zingen op het podium. Gimmick? Misschien, maar je zag ze stralen en dat maakt het leuk.

Meer moest het niet zijn, de avond voor mijn nieuwe job. Ondertussen een volle week verder, 't is zoeken, 't is wennen, zonder auto, met de fiets, trein, bus of tram. 14 treinritten ver, 6 met vertraging, waavan ik met 2 blij was omdat ik ze anders gemist had en 3 keer een conducteur gezien. Kaartjesknippers is allang het juiste woord niet meer :)

Ondertussen is het uitkijken naar het zomerse Cactus weekend: vrijdag Thurston Moore, zaterdag Calexico en zondag Beach House kijk ik echt naar uit. Heel curieus naar Pinback & TTMOE.

Het winterseizoen is en grandeur afgesloten, op naar de zomer !

Patti

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik ze aan het werk zag, ontgoochelen deed ze maar 1 keer in Dranouter, maar de andere keren was (deeerste keer met Nick Cave in Skibbereen) machtig tot zeer aangenaam. Ook gisteren was het een zeer aangename avond.

Als Cactus medewerker sta ik normaal aan de ingang om ticketje te controleren, gisteren mocht ik echter op't podium staan om te opdringerige fans beleefd terug te wijzen. Vanuit die hoedanigheid was het ook grappig om de eersten de zaal te zien binnenlopen om op de eerste rij te kunnen zitten.

Van in het begin ('April Fool') zat de sfeer goed en at het concert gebouw uit haar hand. Persoonlijk vind ik de huidige versie van 'Dancing Barefoot' iets te traag/zaag en ontbreekt het lichtvoetige/blootvoets dansen. Iets was ze zelf regelmatig deed, voor de monitors een dansje doen. Halverwege het optreden tijdens het overbodige nummer van de band, deed ze dat zelfs in de donkerte van de zaal.
Gelukkig werd bij 'Distant Fingers' terug uit het juiste vaatje getapt en zo golfde het optreden verder. De drummer kon zich bij 'Beneath The Southern Cross' goed uitleven en werd er beetje heerlijkt gefreaked met de gitaren. Bij de intro van 'Horses' in the medley kreeg ik zowaar kippevel van de intensiteit. Ook de 'Land' was aangrijpend.

Helemaal lachen was het achteraf toen de fans kwamen zagen achter set lists, plectrummekes of zelfs haar flesjes water :)




Steve en De Pijnders

Begin juni later speelde Steve Earle in het concertgebouw. Veel usual suspects in da house ! Goed avondje ook van de goedgeluimde en gedreven country folker.  De goeie nieuwe CD werd met verve voorgesteld en voor de rest werd ouder werk er tussengepropt. En toch, af en toe sloop er gelijk wat monotonie in de set. Gelukkig duurden die momentjes niet lang en konden we rustig verder genieten. 'Galway Girl' blijft één van mijn lievelingsnummers, dus ik was zeer tevreden dat het in de set zat., samen met opener "The Low Highway" en "Continental Trailway Blues" één van de hoogtepunten van de set.

2 dagen later trok ik richting MaZ voor de herneming van 'De Pijnders'. Zes leden van de Gilde van de Pijnders bereiden de processie voor, samen hun hoogtes en vooral hun laagstes en zwakheden.Schitterende cast met o.a. Titus De Voogdt, Johan Heldenbergh en zowaar Tom Vermeir van A Brand. Ik had er al veel goeie dingen van gehoord en de verwachtingen lagen hoog. Die werden helaas niet helemaal ingelost. De acteurs waren daarvoor bij momenten te onverstaanbaar. Lag het aan het Oostvlaamse taaltje, het orkest dat live meespeelde en zo de acteurs overstemde, ... Het stuk was lang uitgesponnen. Zo was er een zeer goed moment waarin een kleine veeboer zijn gal spuwt over de investeringsdruk, het groeien van het bedrijf ... de sores van de boerenstiel dezer dagen dus. Heel aangrijpend en waarheidsgetrouw, maar was het echt relevant? Die man had al genoeg andere problemen :) De interacties, die kantelende speelvloer er zat veel goeds in en was uiteindelijk wel een aangename avond.

Spijtig ³

Laat Wim Helsen alsjeblieft zijn kant van het verhaal vertellen. Het is HI-LA-RISCH !

Quiet Town

Het was in een stil dorpje dat we Elliott Murphy zagen/hoorden. Dirk's living zat propvol met 40 enthousiastelingen in het onooglijke Moerbeke (4de meest levendige stad na Brussel, Gent en Antwerpen volgen EM zelve ...) Leuke verhalen (oa over hoe hij en Springsteen de wereld verdeelden (de ene superstadions, de andere de kleine clubs)), super songs, goed solo gebracht met harmonica en gitaar. Geen "Sicily" maar wel anderhalf uur andere parels, waaronder een staande versie (iedereen dus) van Twist & Shout. Meer moest het niet zijn.

Op vrijdag was Josh Rouse dan te gast in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Eerst nog eens even langs Aper'eau, een soort afterwork drink met de helft yups en de andere helft marginalen, doorsnee Antwerp zeker :)  Ene JVDB mocht openen en dat deed met eigen nummers die nogal herhaalden en abrupt.  Ene JVDB mocht openen en dat deed met eigen nummers die nogal herhaalden en abrupt.  Ene JVDB mocht openen en dat deed met eigen nummers die nogal herhaalden en abrupt eindigden. 't viel dan ook meteen op toen hij een cover van Richard Thompson speelde. Over naar Josh dan. De band uitgebreid met een drummer, en de dummer van vorig jaar op gitaar (en wat schreef ik toen ? )  De nieuwe CD 'The Happiness Waltz' werd voorgesteld en er werd ook begonnen met het wondermooi 'Julie (Come Out of the Rain)' . Het publiek was in veel grotere getale afgekomen dan vorig jaar in Gent, gelukkig maar want JR verdient veel meer dan wat hij toen voor zijn podium kreeg. Er werd goed afgewisseld tussen oud (uit 'Nashville' & '1972') en nieuw werk. 'Simple Pleasure' viel daar goed in mijn smaak, evenals 'Quiet Town'. 'Nighttime' en nog een paar andere werden ook lustig meegezongen door het enthousiaste publiek (dat voor een keer niet alleen uit oude lelijke venten bestond, integendeel ...). Jammer dat 'Sad Eyes' deels de mist inging door een storende monitor. Maar het was (alweer) een superoptreden van deze toch wel zeer onderkende artiest. Nogmaals: Geef die gast een groter podium en meer airplay en wel NU !

De rest van het weekend werd gevuld met verjaardagsfeestjes (Lies, Sherazade, nogmaals proficiat !) om dan af te sluiten in de AB voor de 20ste verjaardag van The Breeders en hun 'Last Splash'. Ik heb't altijd een rare band gevonden. Super singles, maar toch heel wat rommel op die cd's. En gisteren was het eigenlijk niet anders. Veel van de nummers voel je dat er meer inzit, maar dat het er niet uitkomt. Lag het daaraan dat de sfeer niet volledig los kwam? De klankbalans zat ook niet helemaal goed zodat Kim Deal's stem af en toe verdween in de rest van de muziek, maar kwa attittude zat het voor de rest wel goed.  en 'Cannonball' en 'Divine Hammer' blijven je naar je keel grijpen.

Over Reiziger, dat mocht openen, kan ik eigenlijk hetzelfde zeggen, kwa klant en pose zat het wel goed, kwa songs iets minder.

Lake District


Dag1: overzet, regenjas vergeten, grappige stag & hen parties op boot.
Dag2: naar keswick rijden en skiddaw opwandelen. Mooi zicht op en af, boven niks van de mist. 4u Afdaling zeer pijnlijke linkerknie. S'avonds last vd enkel
Dag3: blencathra opwandelen. Mooie zichten . Veel mist. Voor de top teruggekeerd wegens geklauter in de mist zonder duidelijk pad. 4u Schade: lichtjes enkel. Fototoestel en zaklamp en een gescheurde broek.
Dag4: scaffold pike. Prachtige klim en afdaling in de zon. Boven even mooi voor 5 minuten dan mist ... Totaal 8.5u Schade: knie lichtjes.
Dag5:Helvellyn. Mislopen, ikke blij dat we niet over striding edge (klauteren over richels) moeten. Mooie klim. Steil, snijdende tegenwind . grrrrr. Lang leve rudy's extra jas. superzicht boven!!! Mijn knikkende knieen zeiden neen tegen afdalen langs swirling edge. Dan maar zelfde weg terug.
Schade: ego.
Dag6: old man, coniston. Besneeuwde bergtoppen na koude nacht. Wandelingetje langs t meer ipv klim en rap nr liverpool. Zon & wind. Opgeknapte havenbuurt. Mottige clash v stijlen. Drinken in cavern buurt. 3x sweet home alabama gehoord..
Dag7: liverpool centrum. Zon, wind, kous. Kerken, musea, bib. Drink & dance in rope walks buurt.
Dag8: stralende zon. Nr York. De vind-tocht van een portefeuille. Koppen lopen. Bootje op. zonder de stags & hens saaie black&white stripes. Afgesloten met SHA!