Vorige week vrijdag en zondag stond ik er weer. In Leffinge. Achter mijn leuke bar, met zicht op het podium. Klaar om een van de werken van barmhartigheid uit te voeren, ondertussen genietend van wat er van het podium weerklinkt.
BBR klonk alweer fantastisch, wat een opener ! Das Pop klonk ook lekker stevig, al liggen die me wat minder. The Streets konden me minder bekoren, al welden de tranen toch even op tijdens 'Dry Your Eyes' (gespeeld op de begrafenis van Gijs).
Zaterdag was ik dan eerst gaan volley spelen (jaja, de eerste overwinning is binnen, laat ons hopen dat her daar niet bij blijft) waardoor ik helaas Blood Red Shoes moest missen, maar ik was tijdig terug om met een lekkere wafel in de hand nog wat mee te swingen met Amadou & Maryam, die een stuk beter klonken dan op Couleur Café. De hele tent was trouwens aan het meedansen. Leuk ! Volgens sommigen meer lawaai dan iets anders, maar ik vond Dinosaur Jr stukken beter dan op Cactus vorig jaar, ik herkende verdorie zelfs een paar nummers. Heerlijk, hard optreden. Terwijl Daan bezig was, had ik al heel wat ander leuk volk gezien, waarvan het van sommigen toch al paar jaar geleden was. Veel bijgekletst en 't muzikale behang stoorde niet.
Op zondag mocht Absynthe Minded aftrappen. Met veel verve, al vond ik dat er toch paar draken van nummers tussen zaten. Wat Elvis Perkins daarna bracht was gewoon prachtig ! Mooi muziekjes met wrange teksten van iets minder mooie mensjes. Ray Lamontagne klonk heel goed vanaf onze bar positie, helaas was het iets te druk om wat dichter te gaan loeren. Seasick Steve was weeeeeeeeergaloos als afsluiter. Samen met zijn knettergekke drummer nam hij ons mee op wandel met wat bluesrock als motor. Een waardige afsluiter !
Posts tonen met het label black box revelation. Alle posts tonen
Posts tonen met het label black box revelation. Alle posts tonen
Zaterdag @ Cactus
Helaas, donkere wolken boven 't minnewaterpark op zaterdag, maar die werden snel verdreven door joe gideon & the shark (met zijn allen naar LeffingeLeuren!). 65 Days of Static gooiden daar nog een stevig geluidstapijt tegenaan. Meestal melodisch, opgejaagd door de hyperkynetische drummer naar freaky hoogtepunten. Een paar druppels later was het dan tijd voor de jonge snaken van de Black Box Revelation, wiens lof ik hier al een paar keer gezongen heb. Ook deze keer ontgoochelenden ze niet. Stevig, Snedig, Denderende drums en Scherp gitaarwerk. Meer moest dat niet zijn.
Afknappper van formaat: Joan As A Policewoman. Geen idee wat de fuzz vandaan komt. Positief was wel haar binnenkomer: "Fantastisch dat jullie hier zijn en niet in Werchter bij Madonna". De hemel huilde mee.
Enter Don Bata & zijn HiS-squad. Op slag stopte het met regenen tot na het laatste optreden.
Cold War Kids vond ik wel leuk klinken, maar het was ook etenstijd. Lanegan & Dulli brachten ongeveer wat ze ook in januari in de AB deden. Met zijn drieên, heerlijke nummers, iets te rustig, maar die grafstem.....
Voor novastar was het game, set, match. Handsdown de 't meest populaire optreden van de dag. We hadden wel heeeeeeeeel weinig te doen aan de bar terwijl die mannen de ene hit naar de andere speelden. Hoed af.
Paul Weller mocht de boel afsluiten. Helaas besloot hij dat te doen met nummers van zijn laatste 2 cd's. Weinig oud en swingend werk. Live Wood halverwege de set was bracht wat leven in de brouwerij. Shout To The Top ook, maar voor de rest was het vooral een slappe boel. (en het doet pijn dit zeggen).
Afknappper van formaat: Joan As A Policewoman. Geen idee wat de fuzz vandaan komt. Positief was wel haar binnenkomer: "Fantastisch dat jullie hier zijn en niet in Werchter bij Madonna". De hemel huilde mee.
Enter Don Bata & zijn HiS-squad. Op slag stopte het met regenen tot na het laatste optreden.
Cold War Kids vond ik wel leuk klinken, maar het was ook etenstijd. Lanegan & Dulli brachten ongeveer wat ze ook in januari in de AB deden. Met zijn drieên, heerlijke nummers, iets te rustig, maar die grafstem.....
Voor novastar was het game, set, match. Handsdown de 't meest populaire optreden van de dag. We hadden wel heeeeeeeeel weinig te doen aan de bar terwijl die mannen de ene hit naar de andere speelden. Hoed af.
Paul Weller mocht de boel afsluiten. Helaas besloot hij dat te doen met nummers van zijn laatste 2 cd's. Weinig oud en swingend werk. Live Wood halverwege de set was bracht wat leven in de brouwerij. Shout To The Top ook, maar voor de rest was het vooral een slappe boel. (en het doet pijn dit zeggen).
Black Box Revelation @ Zwerver
Vorige week vrijdag ben ik voor het eerst sinds veel te lang geleden nog eens richting Leffinge getrokken.
Drive By Maria mocht open en deden dat met verve. Stevige rock gebracht met de nodige energie. Een drummer/zanger die zanger/gitarist wordt en klinkt als een kruising tussen David Grohl, Bruce Dickinson en Bret Michaels, een gitariste met de attitudes van Eddie Van Halen, .... en vooral stevige, goeie songs... Soms wat puberaal qua teksten ("I wanted to kiss you, but you were lying on the floor", in het liedje over fruitbiertjes), maar ze stonden er en de aanwezigen knikten dat het goed was.
Daarna was het de beurt aan The Black Box Revelation. Die gasten bevestigden wat ze de vorige keren toonden= dat ze met zijn tweeën een wervelende show met fantastische songs en bomvol energie kunnen van maken. Ze hebben ook een paar nieuwe nummers gespeeld waavan zeker het openingsnummer moeiteloos naast de rest kan staan. Daverende drums, snedige riff erover heen.... Wow.... Enige vraag die blijft was waarom de zanger/gitarist zo enorm wankel op zijn benen stond tussen de nummers door...(eigenaardig genoeg wel redelijk stabiel tijdens de nummers).
Om de avond af te sluiten zijn we dan nog even naar het heropende "'t Risico" geweest. Beetje thuiskomen is altijd leuk.
Drive By Maria mocht open en deden dat met verve. Stevige rock gebracht met de nodige energie. Een drummer/zanger die zanger/gitarist wordt en klinkt als een kruising tussen David Grohl, Bruce Dickinson en Bret Michaels, een gitariste met de attitudes van Eddie Van Halen, .... en vooral stevige, goeie songs... Soms wat puberaal qua teksten ("I wanted to kiss you, but you were lying on the floor", in het liedje over fruitbiertjes), maar ze stonden er en de aanwezigen knikten dat het goed was.
Daarna was het de beurt aan The Black Box Revelation. Die gasten bevestigden wat ze de vorige keren toonden= dat ze met zijn tweeën een wervelende show met fantastische songs en bomvol energie kunnen van maken. Ze hebben ook een paar nieuwe nummers gespeeld waavan zeker het openingsnummer moeiteloos naast de rest kan staan. Daverende drums, snedige riff erover heen.... Wow.... Enige vraag die blijft was waarom de zanger/gitarist zo enorm wankel op zijn benen stond tussen de nummers door...(eigenaardig genoeg wel redelijk stabiel tijdens de nummers).
Om de avond af te sluiten zijn we dan nog even naar het heropende "'t Risico" geweest. Beetje thuiskomen is altijd leuk.
For those who like to rock, we salute
Drums die tegen je borst stoten, gitaarriffen die je ribben bespelen, een geluid die langs je oren binnensluipt en in je hoofd blijft hangen en dat 2 keer: Black Box Revelation & Triggerfinger Vettige blues, stevige rock van eigen bodem. Heerlijk en heel rijke ervaring.
De jonge gasten mochten openen en deden dat even stevig als voor SeaSick Steve. Wat die met zijn tweeën brengen is erg erg goed. "Gravity Blues", "I Think I Like You" en "Never Alone/Always Together" zijn echte pareltjes. Hevige drums om te openen en dan dat smerig gitaartje erbij... meer moet dat niet zijn. Tot LL !
De oudjes dan. Lange Polle was er deze keer niet bij, hij werd voortreffelijk vervangen door ene Renaud. Het was een aangename voortzetting van het voorprogramma. Alleen nog iets luider, iets harder, iets smeriger en iets meer 50's. "First Taste", "Halfway Town" en "Angelene" waren hoogtepunten. Eerste bisnummer was ook prachtig: Ruben die solo één of andere bluescover bracht, zich in allerlei bochten wringend, stampend, sleurend, trekkend, schreeuwend,... Net als de vorige keer een stevige set die afgesloten werd met uitgesponnen "Commotion" van CCR.
De jonge gasten mochten openen en deden dat even stevig als voor SeaSick Steve. Wat die met zijn tweeën brengen is erg erg goed. "Gravity Blues", "I Think I Like You" en "Never Alone/Always Together" zijn echte pareltjes. Hevige drums om te openen en dan dat smerig gitaartje erbij... meer moet dat niet zijn. Tot LL !
De oudjes dan. Lange Polle was er deze keer niet bij, hij werd voortreffelijk vervangen door ene Renaud. Het was een aangename voortzetting van het voorprogramma. Alleen nog iets luider, iets harder, iets smeriger en iets meer 50's. "First Taste", "Halfway Town" en "Angelene" waren hoogtepunten. Eerste bisnummer was ook prachtig: Ruben die solo één of andere bluescover bracht, zich in allerlei bochten wringend, stampend, sleurend, trekkend, schreeuwend,... Net als de vorige keer een stevige set die afgesloten werd met uitgesponnen "Commotion" van CCR.
Van alles
Zaterdag heeeel lekker gegeten in het pomphuis met de kjoeprezen, kjoepranen, leuk gezelschap ook, alleen waren de pralines wat hard voor de tandjes :)
Maandagavond richting AB getrokken voor spetterend optreden van the black box revelations. Lekkere, smerige, stomende bluesrock. Heerlijk wat die jong gasten brengen. Hall die agenda's boven en schrijf in op 28 maart 2008: De Zwerver samen met Triggerfinger. Hoofdact vorige maandag was SeaSick Steve, goedlachs, alleen, mooie, grappige verhaaltjes en lekkere hobo blues... Swingend, vettig, .... en veel te kort. amper een uur en 1 liedje. Ook nog opvallend in de AB, het grote aantal west vlamingen,... Koop ging zich weer doodgeêrgerd hebben.
Dinsdag was het dan het verjaardagsfeestje van Annemie (mevrouw Piv Huvluv) in het Manuscript (als die agenda er nog ligt: .31 mei in het kavijkakskaffee) Bruno Deneckere speelde ten dans, allee, ten gehore. Toch wat ondergewaardeerd deze ex-Pink-Flower, al blijft hij natuurlijk wat in de schemerzone tussen country en rock bewegen, maar hij doet het met de nodige overtuiging en verdiend zeker wat meer aandacht en erkenning.
Verder ben ik redelijk wild van "Chasing Pavements" van ene Adele. Heerlijk rrrrrrrauw stemmeke.
Andere dingen die me deze week opgevallen zijn:
- RyanAir promoot dat ze geen genummerde zetelkes hebben en vrije keus om te gaan zitten waar je wil. Kinepolis promoot het feit dat ze genummerde zetelkes hebben en dat het luxe is om op voorhand te weten waar je zult zitten.
- de draadloze waterkokers van de Lidl
- Tafelspringer De Crem die zich weer wanhopig aan het profileren en belachelijk maken is.
- Die van den antweirp nog steeds ontvangen worden door politie in gevechtskledij en gevaarlijk uitziende woefkes als ze in Oostende gaan voetballen.
- Sirkul brengt t mooiste voetbal van 't stad.
Maandagavond richting AB getrokken voor spetterend optreden van the black box revelations. Lekkere, smerige, stomende bluesrock. Heerlijk wat die jong gasten brengen. Hall die agenda's boven en schrijf in op 28 maart 2008: De Zwerver samen met Triggerfinger. Hoofdact vorige maandag was SeaSick Steve, goedlachs, alleen, mooie, grappige verhaaltjes en lekkere hobo blues... Swingend, vettig, .... en veel te kort. amper een uur en 1 liedje. Ook nog opvallend in de AB, het grote aantal west vlamingen,... Koop ging zich weer doodgeêrgerd hebben.
Dinsdag was het dan het verjaardagsfeestje van Annemie (mevrouw Piv Huvluv) in het Manuscript (als die agenda er nog ligt: .31 mei in het kavijkakskaffee) Bruno Deneckere speelde ten dans, allee, ten gehore. Toch wat ondergewaardeerd deze ex-Pink-Flower, al blijft hij natuurlijk wat in de schemerzone tussen country en rock bewegen, maar hij doet het met de nodige overtuiging en verdiend zeker wat meer aandacht en erkenning.
Verder ben ik redelijk wild van "Chasing Pavements" van ene Adele. Heerlijk rrrrrrrauw stemmeke.
Andere dingen die me deze week opgevallen zijn:
- RyanAir promoot dat ze geen genummerde zetelkes hebben en vrije keus om te gaan zitten waar je wil. Kinepolis promoot het feit dat ze genummerde zetelkes hebben en dat het luxe is om op voorhand te weten waar je zult zitten.
- de draadloze waterkokers van de Lidl
- Tafelspringer De Crem die zich weer wanhopig aan het profileren en belachelijk maken is.
- Die van den antweirp nog steeds ontvangen worden door politie in gevechtskledij en gevaarlijk uitziende woefkes als ze in Oostende gaan voetballen.
- Sirkul brengt t mooiste voetbal van 't stad.
Abonneren op:
Posts (Atom)