Vorige week vrijdag en zondag stond ik er weer. In Leffinge. Achter mijn leuke bar, met zicht op het podium. Klaar om een van de werken van barmhartigheid uit te voeren, ondertussen genietend van wat er van het podium weerklinkt.
BBR klonk alweer fantastisch, wat een opener ! Das Pop klonk ook lekker stevig, al liggen die me wat minder. The Streets konden me minder bekoren, al welden de tranen toch even op tijdens 'Dry Your Eyes' (gespeeld op de begrafenis van Gijs).
Zaterdag was ik dan eerst gaan volley spelen (jaja, de eerste overwinning is binnen, laat ons hopen dat her daar niet bij blijft) waardoor ik helaas Blood Red Shoes moest missen, maar ik was tijdig terug om met een lekkere wafel in de hand nog wat mee te swingen met Amadou & Maryam, die een stuk beter klonken dan op Couleur Café. De hele tent was trouwens aan het meedansen. Leuk ! Volgens sommigen meer lawaai dan iets anders, maar ik vond Dinosaur Jr stukken beter dan op Cactus vorig jaar, ik herkende verdorie zelfs een paar nummers. Heerlijk, hard optreden. Terwijl Daan bezig was, had ik al heel wat ander leuk volk gezien, waarvan het van sommigen toch al paar jaar geleden was. Veel bijgekletst en 't muzikale behang stoorde niet.
Op zondag mocht Absynthe Minded aftrappen. Met veel verve, al vond ik dat er toch paar draken van nummers tussen zaten. Wat Elvis Perkins daarna bracht was gewoon prachtig ! Mooi muziekjes met wrange teksten van iets minder mooie mensjes. Ray Lamontagne klonk heel goed vanaf onze bar positie, helaas was het iets te druk om wat dichter te gaan loeren. Seasick Steve was weeeeeeeeergaloos als afsluiter. Samen met zijn knettergekke drummer nam hij ons mee op wandel met wat bluesrock als motor. Een waardige afsluiter !
Posts tonen met het label amadou and mariam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label amadou and mariam. Alle posts tonen
Sfeervol weekendje
Vorige weekend was een heerlijk sfeervol weekendje. Ietwat slecht begonnen, maar voor de rest zalig verlopen.
Ik was vrijdagavond richting couleur café aan het rijden toen ik me net voorbij Gent realiseerde dat mijn ticket nog gezellig op de keukentafel op mij stond te wachten. Anderhalf uur na mijn vertrek, vertrok ik dus nogmaals.... Weg tijdig in Brussel zijn, Weg vlot parkeren, Weg vlot binnen.... 20 minuten zoeken voor parkeer plaats, 30 minuten aanschuiven om binnen te geraken... Kortom Amadou & Mariam waren al bezig op het nieuwe open lucht podium (prachtig met die schermen in de 'radio') en het duurde dus een tijdje alvorens ik de stress en frustratie uit mijn lijf kreeg. Amadou & Mariam brachten me toch uiteindelijk wat in beweging, alhoewel Mariam er een stuk naast aan het zingen was, maar de stevige band maakte veel goed.
Daarna was het tijd voor Ayo, wat een pracht van een verschijning, mooie stem, soulvolle songs. Muzikaal stond ze er. Teder bij momenten, gedreven en feestend op andere. Haar belangrijkste boodschap: 'Be True To Yourself' en het stoorde niet eens.
Op zoek naar Keziah Jones, ben ik daarna in een van de kleinere tenten verzeild geraakt. Ene Nneka speelde daar. Aanstekelijk, gedreven en veel ambiance. Keziah niet meer gezien.
Terug naar het hoofdpodium voor Ben Harper, iemand die ik allang eens wou zien, maar het kon me niet echt bekoren. De wat hardere rock en de wat passieve manier waarop hij het bracht, paste niet bij mijn 'wereldse' stemming, dus na een paar nummers was het richting Khaled. Daar vonden we de feeststemming wel weer terug in zijn vreemde mix van stijlen. Jazzy bij momenten, kitcherig bij andere om dan af te sluiten met heerlijk rai-trio'tje: N'ssi N'ssi, Didi en Sahra. Couleur Café op zijn best.
Na een dagje verhuizen met Safia was het tijd om naar het minnewaterpark te trekken voor 'feest in het park' een afro-latino getint gebeuren georganizeerd door een noord-zuid groep. Zeer sfeervol, zeker met het goede weer. Vele bekenden, veel bijpraten met de muziek van het hoofdpodium als achtergrond. Dichterbij lieten Café con Leche een goeie indruk. Het avondje werd verder gezet tot na zonsopgang in den Estaminet waar Alex een beetje jarig was.
Zondag heb ik dan het weekend afgesloten met het bekijken van wat beach rugby op het strand van Oostende. Meer moest het niet zijn.
Ik was vrijdagavond richting couleur café aan het rijden toen ik me net voorbij Gent realiseerde dat mijn ticket nog gezellig op de keukentafel op mij stond te wachten. Anderhalf uur na mijn vertrek, vertrok ik dus nogmaals.... Weg tijdig in Brussel zijn, Weg vlot parkeren, Weg vlot binnen.... 20 minuten zoeken voor parkeer plaats, 30 minuten aanschuiven om binnen te geraken... Kortom Amadou & Mariam waren al bezig op het nieuwe open lucht podium (prachtig met die schermen in de 'radio') en het duurde dus een tijdje alvorens ik de stress en frustratie uit mijn lijf kreeg. Amadou & Mariam brachten me toch uiteindelijk wat in beweging, alhoewel Mariam er een stuk naast aan het zingen was, maar de stevige band maakte veel goed.
Daarna was het tijd voor Ayo, wat een pracht van een verschijning, mooie stem, soulvolle songs. Muzikaal stond ze er. Teder bij momenten, gedreven en feestend op andere. Haar belangrijkste boodschap: 'Be True To Yourself' en het stoorde niet eens.
Op zoek naar Keziah Jones, ben ik daarna in een van de kleinere tenten verzeild geraakt. Ene Nneka speelde daar. Aanstekelijk, gedreven en veel ambiance. Keziah niet meer gezien.
Terug naar het hoofdpodium voor Ben Harper, iemand die ik allang eens wou zien, maar het kon me niet echt bekoren. De wat hardere rock en de wat passieve manier waarop hij het bracht, paste niet bij mijn 'wereldse' stemming, dus na een paar nummers was het richting Khaled. Daar vonden we de feeststemming wel weer terug in zijn vreemde mix van stijlen. Jazzy bij momenten, kitcherig bij andere om dan af te sluiten met heerlijk rai-trio'tje: N'ssi N'ssi, Didi en Sahra. Couleur Café op zijn best.
Na een dagje verhuizen met Safia was het tijd om naar het minnewaterpark te trekken voor 'feest in het park' een afro-latino getint gebeuren georganizeerd door een noord-zuid groep. Zeer sfeervol, zeker met het goede weer. Vele bekenden, veel bijpraten met de muziek van het hoofdpodium als achtergrond. Dichterbij lieten Café con Leche een goeie indruk. Het avondje werd verder gezet tot na zonsopgang in den Estaminet waar Alex een beetje jarig was.
Zondag heb ik dan het weekend afgesloten met het bekijken van wat beach rugby op het strand van Oostende. Meer moest het niet zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)