Na wat genoten te hebben van Va Fan Fahre op't marktplein, niet alle blazers moeten balkan spelen, was het aan Deer Tick om de laatste LL dag in stijl af te trappen. Duidelijk enigszins onder de invloed van één en ander brachten ze een prachtige set met rustige rock, openbloeiend in heerlijke jam-partijen. Houthakkershemd & nasale stem in gedachten, waren er wat country-invloeden. Typisch zo'n band die op LL ontdekt !
Daarna deden Black Box Revelation bijna weer wat we van hen gewoon zijn. Fantastische nummers op een heel gedreven manier brengen. Ze wijken trouwens meer en meer af van hetgeen er op de "platen" staat en er komt meer improvisatie en de gitaar gaat al iets harder. 't was weer genieten van "Head on Fire" over "High on a Wire" langs "Do I Know You" langs een heerlijk "I Think I Love You". Helaas haalden ze op het einde er de sfeer uit. Was het met "Sleep While Moving"? In elk geval, het verzandde in een wedstrijdje geluiden uit de gitaar/versterker halen en opeens was de fantastische sfeer weg en verdwenen ze wat ondankbaar van het podium.
65Days of Static brachten hun set weer met een ongelooflijke energie. Stevige PostRock met een toefje dance ertussen. Meeslepend & schuddend tot en met.
Admiraal Freebee bracht een best of zoals het hoort, helaas kwam zijn antweirpse arrogantie ook weer iets teveel bovendrijven.
Daarna was het tijd voor de hoogmis van Wilco. Ik ben niet al te vertrouwd met hun materiaal, maar hier geldt hetzelfde als voor Deer Tick. LL is er voor dit soort bands/ontdekkingen/verkenningen. Prachtige, relatief rustige vertelsels, opgevuld met heerlijke gitaarsolo's, keyboard ondersteuning en gedreven front man. Meer moest het niet zijn.
De echte afsluiter waren de lokale helden Tricky & Tyler in de zaal. Helaas iets teveel Mish/Mash voor mijn doen, maar 't jonge grut lustte het wel.
Posts tonen met het label 65 Days of Static. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 65 Days of Static. Alle posts tonen
Zaterdag @ Cactus
Helaas, donkere wolken boven 't minnewaterpark op zaterdag, maar die werden snel verdreven door joe gideon & the shark (met zijn allen naar LeffingeLeuren!). 65 Days of Static gooiden daar nog een stevig geluidstapijt tegenaan. Meestal melodisch, opgejaagd door de hyperkynetische drummer naar freaky hoogtepunten. Een paar druppels later was het dan tijd voor de jonge snaken van de Black Box Revelation, wiens lof ik hier al een paar keer gezongen heb. Ook deze keer ontgoochelenden ze niet. Stevig, Snedig, Denderende drums en Scherp gitaarwerk. Meer moest dat niet zijn.
Afknappper van formaat: Joan As A Policewoman. Geen idee wat de fuzz vandaan komt. Positief was wel haar binnenkomer: "Fantastisch dat jullie hier zijn en niet in Werchter bij Madonna". De hemel huilde mee.
Enter Don Bata & zijn HiS-squad. Op slag stopte het met regenen tot na het laatste optreden.
Cold War Kids vond ik wel leuk klinken, maar het was ook etenstijd. Lanegan & Dulli brachten ongeveer wat ze ook in januari in de AB deden. Met zijn drieên, heerlijke nummers, iets te rustig, maar die grafstem.....
Voor novastar was het game, set, match. Handsdown de 't meest populaire optreden van de dag. We hadden wel heeeeeeeeel weinig te doen aan de bar terwijl die mannen de ene hit naar de andere speelden. Hoed af.
Paul Weller mocht de boel afsluiten. Helaas besloot hij dat te doen met nummers van zijn laatste 2 cd's. Weinig oud en swingend werk. Live Wood halverwege de set was bracht wat leven in de brouwerij. Shout To The Top ook, maar voor de rest was het vooral een slappe boel. (en het doet pijn dit zeggen).
Afknappper van formaat: Joan As A Policewoman. Geen idee wat de fuzz vandaan komt. Positief was wel haar binnenkomer: "Fantastisch dat jullie hier zijn en niet in Werchter bij Madonna". De hemel huilde mee.
Enter Don Bata & zijn HiS-squad. Op slag stopte het met regenen tot na het laatste optreden.
Cold War Kids vond ik wel leuk klinken, maar het was ook etenstijd. Lanegan & Dulli brachten ongeveer wat ze ook in januari in de AB deden. Met zijn drieên, heerlijke nummers, iets te rustig, maar die grafstem.....
Voor novastar was het game, set, match. Handsdown de 't meest populaire optreden van de dag. We hadden wel heeeeeeeeel weinig te doen aan de bar terwijl die mannen de ene hit naar de andere speelden. Hoed af.
Paul Weller mocht de boel afsluiten. Helaas besloot hij dat te doen met nummers van zijn laatste 2 cd's. Weinig oud en swingend werk. Live Wood halverwege de set was bracht wat leven in de brouwerij. Shout To The Top ook, maar voor de rest was het vooral een slappe boel. (en het doet pijn dit zeggen).
Abonneren op:
Posts (Atom)