Herfst

Tijd om even uit mijn winterslaap te komen kort overzichtje te geven van de herfstelijke activiteiten:

• September Jazz @ Bilkske waar vooral De Beren Gieren een fantastische indruk lieten, Wallace Roney Group bekoorde en Bruut verveelde. Dit was de laatste in open lucht
• De eerste in zaal was De Idioot van Lazarus. Een stuk waar (alweer) de nodige verwarring ontstond doordat de verschillende personages door dezelfde acteur gespeeld werden, Ryszard Turbiasz onverstaanbaar was. Maar .... Koen De Graeve was redelijk onweerstaanbaar. Een stuk met hoogtes en laagtes en één van de laagstes was toch wel het totaal niet functionele naakt van Charlotte Vandermeersch ergens achteraan het podium. Vooraan die handel !
• Een brugsche avond met een matig Transcoder en 2 klasses hoger, een subliem Cowboys & Aliens. Eerste maal dat ik ze zag, en WAW ! Hard, stevig en rockend. Meer moest het niet zijn.
• Noissettes verveelden nogal in't MAZ, 't kan ook aan mijn gelegen hebben. Ik was niet echt in form die maandagavond. 
• Hoogtepunt van het najaar: Pixies in AB : Stevige start, klein dipje, kolkende massa, lekkere rock ! (geen Debaser, maar dat gaf niet eens)
• Er was de documentaire 'Thank God It's Friday" van Jan Beddegenoodts in De Werf. Pakkend verhaal over 2 naast elkaar gelegen dorpen (joods/palesteins) en hun problemen en hoe ze elkaar zien. Anderzijds, is er me weinig nieuws verteld.
• Sacri Cuori mocht open voor Mark Eitzel en deed dat op een zeer aangename wijze in de foyer van't MAZ. Mark Eitzel zelf werkte op mijn zenuwen.
• "Man in de mist" met Mark Verstraete (Toneelhuis) had eerder iets van een eindwerk van de 2 saxofonisten dan een interessante theatervoorstelling.
• Wouter Deprez daarentegen zorgde voor een hilarische avond in De Zwerver. 'tiwatati, nog altijd iets sappiger om in't westvlaams zijn afrikaanse verhalen te horen dan in dat gekuiste koeterwaals :)
• Een aangenaam reisje door Sri Lanka
• Lloyd Cole verzorgde solo met 28 nummers een mooie avond in de Herbakker in Eeklo. Stuk voor stuk leuke liedjes, tekstueel grappig en toch iets te monotoon doorheen de avond. Beginnend en eindigend over Amsterdam, een mooi Chelsea Hotel, herwerkte krakers. Mij is vooral 'Music In A Foreign Language' bijgebleven. 
• De film op dag van de vrijwilliger: Quartet. onschuldig, ongeloofwaardig vertier met gepensionneerde musici & klassieke zangers.
• Er was ook nog Marble Sounds in de Schaduw in Ardooie. Aangename, voortkabbelende nummers met hier & daar een uitschieter en zich bijna verontschuldigend voor hun hitjes.

Tijd om terug te winterslapen. 

Uitjes

Verdorie toch, ik laat het weer na om hier wat neer te pennen ...

Er was "Niets is Onmogelijk" van Toneelhuis/Olympique Dramatique & Lazarus met een ronduit schitterende Geert Van Rampelberg. Het is letterlijk een soort deurenkomedie. Met een zestal deuren wordt gedurende het hele stuk lustig over het podium geschoven en als in/uitgang gebruikt. Een werkloze ziet het niet meer zitten en wil zelfmoord plegen. Verscheidene "doelen" & "strekkingen" willen die zelfmoord gebruiken om ter hunner voordele, als hij daartoe maar de juiste afscheidsbrief tekent. De opbouw naar de beslissing vind ik wat rommelig en schreeuwerig, maar gaande weg komt het absurde kantje van het verhaal beter naar voor, met als hoogtepunt het afscheidsfeestje waarna hij dan maar zelfmoord moet plegen. Bonkende beats, prachtig spandoek in schoon contrast met de tragiek van het verhaal/dilemma, elk zijn deel doende om de juiste vermelding te krijgen, tot een snerpend "zet die ploat af" de boel weer keert... en dan nog eens en ...Een prachtig stuk dus, maar toch beetje onevenwichtig qua opbouw.

2 dagen later was er dan Gili die uitdrijft.
Minder humor dan in zijn eerste shows, meer gegoochel & paranormaliteit, een schitterende Ygor uit Poperinge als assistent en een resem "hoe doet hij dats" ... naam op een zakdoekje, vliegende tafel, vermeldingen op een briefje in een doos.... ook hier een entertainende avond.

Op naar het zesde Brugs Bierfestival dan maar. Zaterdag eens gepasseerd, zondag ook. Tussendoor met WIVO een mooie stap richting titel gezet. Volhouden nu. Maar bierfestival dus.

• Bij de tegenvallers: Bryggja Tripel (Bryggja), Fort Lapin Quadrupel (Fort Lapin), Den Ijzeren Arm (Brugs Bierinstituut),
• Bij de meevallers: Malheur Tripel Tripel Hop (Malheur), Enfant Terriple (De Leite), Gauloise Tiple Blond (Du Bocq), La Trappe Quadrupel (Abdij Koningshoeven)(al kende ik die al van de voorgaande edities)
• Bij de rare: Cookie Beer (Ecaussinnes), Floris Cactus (Huyghe), Oakey Mokey Whiskey Stout (Brouwers Verzet)
• Speciale vermelding: dat meisje met haar twee kwibussen

Het eerste optreden van 2013 is ook alweer achter de rug. Flying Horseman mocht openen en deed dat prachtig. Solo, mooie geluidjes uit zijn gitaar schuddend, of uit zijn pedalen, ...de ene keer intimistisch, de andere keer freakend, maar afwisselend en boeiend in elk nummer.

Daarna mocht Howe Gelb zijn ding doen. Ik merk dat het de derde keer is dat ik hem zie (lang leve de blog !). Eens op Dranouter 2008 waar ik enthousiast over was, en een keer in de cactuszaal waar het euh? was. Gezien in naar MAG verwijs, al er wel wat kritiek geweest zijn... Ook nu heb ik me de jonge Tom Waits bedenking gemaakt. Wat een stem heeft die kerel! Voor de rest kwam het nogal rommelig en chaotisch over. Niet alleen door het ontbreken van een setlist, zijn sjofele houthakkershemd met baseball cap maar het gespeel met de pedalen (ja, ook hier) waar hij soms stond te kijken van op welke ga ik nu duwen brak de songs wat. De improvisaties met Carice Van Houten (ook mooie stem) waren bij ook nogal lachwekkend amateuristisch. Toch boeide het van begin tot eind. Gitaar afgewisseld met zo'n oude piano als in de saloons, improviserend, vertellend.

Een clipke van zijn optrede in Hasselt: hier.