LL'13

't was koud, 't was nat, 't was een matig programma en we hebben't geweten. Op vrijdag moest ik niet werken, Girls In Hawaii klonken met te mak om me helemaal mee te slepen. Misschien toch eens die CD beluisteren om te horen waar die lovende recenties vandaan komen. And So I Watch You From Afar en Delvis heb ik gemist omdat ik aan't socializen was. Daan stoorde niet echt op de achtergrond. Squrarepusher wel, dan maar richting zaal voor Amen Ra. Hard, stevig, goede gitaren, maar waarom schreeuwt die zanger zo terwijl hij tijdens de soundcheck zo schoon zong?

Op zaterdag had ik de vroege shift. Spectors klonken aanstekelijk, Steak nr 8 sloot kwa geluid wat aan bij Amen Ra, SX kreeg bitter weinig repsons. The Horrors vond ik echt goed, vertrekkend van Joy Division verkennend langs verschillend paden. Duidelijk iets dat ik beter moet leren kennen. Aan de zaal was er geen doorkomen aan voor Jacco Gardner & Compact Disk Dummiers. Jesse Ware dan maar. Aangename verrassing. Soulmadame ten voeten uit, goed het publiek bespelend en duidelijk meer in haar mars dan die hitjes. Het was ook het enige moment dat de tent vol stond. Max Romeo bracht me iets te stereotype reaggae, al kon hij de aanwezigen wel bekoren. A Place To Bury Strangers waren hard, keihard, Hypnotiserend met die strobo die net voor de drum stond. Nog eens te bekijken op een wat nuchterder moment.

Op zondag werkte ik de late shift. Het einde van Dez Mona meegemaakt en verrassend goed bevonden (na eerdere slechte beurt). Blaudzun was ook goed bezig (al snap ik de Placebo referentie van Shanah niet). De rest is aan mij voorbij gegaan wegens aan het werk. Trixie had wel precies terug haar stem die ze op Gent Jazz kwijt was. en dan was er de afterparty .... Wat Niels & Klaas in de vroege uurtjes brachten ... me mucho like !!!!! Euforisch gewoon eindelijk nog eens paar uur rockparels te horen.

Wat een week (+)

Cactusweekje was een heerlijk weekje. Zon, de groeiende verwachting en zin in de muziek en mensen, iedere keer dat ik langs het park fietste op weg naar 't station. Op dinsdag al eens piepen om de opbouw te zien, op donderdag de bar helpen zetten en vrijdag was het dan zover. Klokslag 16u afloggen op het werk, treintje op, festivalterrein op:) Blaudzun was leuke liedjes aan het spelen en het was een blij weerzien aan onze bar. Veel te vertellen, veel te lachen en zeer genoten van Thurston Moore & Chelsea Light Moving. Geen franjes, lekker rammende rock. Nog wat napraten in de backstage bar en dan naar bed.

Zaterdag was het een stuk drukker. Isbells verzorgden met een verrassend "harde" set de achtergrond voor onze jaarlijkse cocktail. The Raveonettes konden me ook deze keer niet volledig overtuigen. Michael Kiwanuka & Bonnie Raitt vulden elkaar goed aan en klonken goed, al moet ik zeggen dat ik niet van achter onze bar geweest ben. Die uitstap had ik opgespaard voor Calexico. Een stuk feestelijker dan in de AB. Sterk begonnen met 'Epic', 'Across The Wire' en 'Splitter en en paar leuke covers om te eindigen. Heerlijk. Erna nog iets te hevig 'nagepraat'  ...

Zondag mocht ik ook iets later beginnen. Het was heet en druk. Eerste groep die zwaar indruk maakte was toch SX (en Quickie vond het precies ook leuk). Stem, klank, publiek. indrukwekkend. Even indrukwekkend was The Tallest Man On Earth. Hoe die op zijn eentje het park inpakte. Balthazar is niet aan mij besteed. Beach House daarentegen. ... Heerlijk. Zelfs dEUS kon het feestje niet verknallen. Ik vind hun opener 'The Architect' echt archislecht, maar wat volgende... hoed af. Barman zingt vals, maar dat kon de pret niet drukken en hoe ze met 'Suds & Soda' het festival uitwuifden....

Wel het was ongeveer het compleet tegenovergestelde van wat Raymond eerder die week bracht op de Burg. Dat was een eerder zielloze bedoening, die enkel wat loskwam bij de beatlecovers als bissen.

Kkkkoud

Daags na Mumford trok ik dus redelijk vermoeid richting de Grote Post in Oostende voor een avondje bardienst bij Blaudzun tijdens Instant Karma. Het was er overal lekker warm. Behalve op één plaats, daar kregen ze de airco niet af, en die haalde het moeiteloos van de chauffage. De bar. Na een tijdje stonden we daar met jas en sjaal aan pintjes te tappen. Gelukkig was het rustig genoeg en konden we beurtelings gaan opwarmen in de concertzaal. 't stuk van Blaudzun dat ik zag, was dik in orde. Full band op het podium, redelijk "swingend", solo in de zaal redelijk "sterk". Maar ik was ook redelijk afgeleid door de roodharige violiste ....

's Anderdaags waren M&M jarig. Een middagje op  stap met Petje Nico. De boekhandel binnen voor de cadeau van Mathijs, even stoppen net voor thuis zodanig dat diezelfde even zijn maag kon leegmaken (die pizza van papa was duidelijk misvallen). Rustig het stad in wandelen om het chocolade museum te bezoeken. Tot we merkten dat daar een lange rij buiten stond. Alternatief werd dan maar een boottochtje op de reien. Op zich wel leuk, maar veel info heb ik er toch niet aan overgehouden.

Ondertussen waren we al eens in het provinciaal huis binnengewandeld alwaar een paar kunstenaars van de canvas-collectie tentoonstelden. Jook & Manuel Delbeke staken er duidelijk bovenuit. M&M vroegen zich (niet onterecht) af wat de keramiek van Jan Duytschaever voorstelde. Daarna dan ook nog eens Absolute Art Gallery binnen gelopen. Paar leuke dingen gezien maar voor de recyclage van autobanden van Serge Van De Put was indrukwekkend.

Daarna kwamen Metje Mie & Pascal erbij, een wafel, een wandeling en dinertje in de 'Verloren Hoek' later stonden we op de Markt te kijken naar Tommy & The Wildflowers die mochten verdienstelijk opwarmen voor Absynthe Minded. Tijdens Absynthe werd het echt wel te koud. Bibberen en doen. Kindjes naar huis met de ouders, ik via een paar tussenstops om op te warmen ook. Absynthe Minded was degelijk, zoals we ze kennen, maar echt raken doen ze mij gelijk niet meer. Of was ik al vervroren op dat moment?