Het was geen onverdeeld succes, mijn eerste theateruitje van 2011. 'Onvoltooid Verleden Tijd', een bewerking van een boek van Paul Auster door De Roovers. Vele korte verhalen worden verteld ondersteund door muziek/geluiden gebracht door o.a. Bjorn Eriksson.
De verhalen waren bij momenten heel leuk, interessant, iets om over na te denken. De bijhorende gitaar, drum en andere geluiden goed ondersteunend en de projecties op de ondersteunde schermen fantastisch. Helaas wordt het concept na een tijdje te routineus. Elk van de acteurs komt op zijn beurt naar voor om het verhaal te vertellen. Een meer "spel" dan "vertel"-concept ware interessanter geweest. Tussen de meeste stukken door mocht Charlotte Vanden Eynde dansen, of beter, bewegen, totaal los van het ritme van de muziek die op dat moment gespeeld werd. Een beetje Bez als het ware. Muzikaal zat er in het eerste half uur ook iets te veel monotoon gebliep en gekraak.
Al bij al een redelijk vermakelijk stuk, maar een voltreffer zou ik het niet noemen.
update: de mening van MAG
Posts tonen met het label De Roovers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label De Roovers. Alle posts tonen
Brand !
Aan het eind van een dag die begon met het gevreesde bericht van het overlijden van mijn grootmoeder, hoopte ik wat verpozing te vinden bij De Roovers, een toneelgezelschap die me al een paar keer zeer aangenaam verrast heeft. "ça brule" heet de voorstelling, waarmee ze dit seizoen op stap zijn. Leuk is ook dat An Miller mee is, het wulpse Liesje uit "Het Eiland."
Het zou over vuur gaan, figuurlijk en letterlijk, met als vertrekpunt "het meisje met de zwavelstokjes" en nog een paar hoogdravende dingen, in de bijhorende folder werkt ook verwezen naar Rote Armee Fraction. Een wild avondje dus.
Niet ! An Miller was aandoenlijk met de zwavelstokjes en daar houdt het zowat op. Een paar hoogdravende, niets zeggende teksten die werden gedeclameerd, een familie Flodder-scene op zijn 'ollands, een barslechte versie van "Child in Time" (zelfs met de complete overacting nog steeds waardeloos).
Uiteindelijk bleek het stuk ook zo'n 20 minuten korter dan aangekondigd. Voor mij niet getreurd. Degene die het stuk nog moeten zien, ik zou zeggen, verbrand de tickets, ça brûle !
Update: MAG denkt er ook het zijne van, zowaar in de lijn van wat ik hier schreef.
Het zou over vuur gaan, figuurlijk en letterlijk, met als vertrekpunt "het meisje met de zwavelstokjes" en nog een paar hoogdravende dingen, in de bijhorende folder werkt ook verwezen naar Rote Armee Fraction. Een wild avondje dus.
Niet ! An Miller was aandoenlijk met de zwavelstokjes en daar houdt het zowat op. Een paar hoogdravende, niets zeggende teksten die werden gedeclameerd, een familie Flodder-scene op zijn 'ollands, een barslechte versie van "Child in Time" (zelfs met de complete overacting nog steeds waardeloos).
Uiteindelijk bleek het stuk ook zo'n 20 minuten korter dan aangekondigd. Voor mij niet getreurd. Degene die het stuk nog moeten zien, ik zou zeggen, verbrand de tickets, ça brûle !
Update: MAG denkt er ook het zijne van, zowaar in de lijn van wat ik hier schreef.
Met Vuur Spelen
Ik ben net terug van een voorstelling van De Roovers. "Met vuur spelen" heette het onding. Als er iets ontbrak in dit driehoekig liefdesdrama was het wel vuur. Onverstaanbaar eenklankig antwerps gewauwel van de 'kunstenaar' tegenover plastische (zeg maar plastieke) hoogdravende zielloze taal van de rest. Geen passie in het spel, geen passie in de tekst.... Het geleuter in Temptation Island is er bij wijlen poezie bij.
nog wa concertjes
Bloc Party@AB, 25 april.
Do Believe The Hype!! Schitterend optreden van deze bende. Prachtige wall of sound doorbroken door freaky gitaartjes, hoge zangstemmen en tegendraadse drums. Zaaaaaaaaalig!
De Roovers met All My Sons@ Stadsschouwburg, Brugge, 26 april
Pakkende opvoering van een stuk van Arthur Miller waarin gekampt wordt met de naweeen van den oorlog, een verdwenen zoon, een gekwelde vader, een ongelovige moeder en bronstige zoon. De lach, de traan, de wrangheid en de hilarische momenten wisselen zich af. Een gezelschap die op mijn must-see lijstje komt (net als olympique dramatique, TG Stan en de koe.
H.T. Roberts @ Kavijkaskaffee, Zwankendamme, 28 april
Ooit heel lang geleden heeft Koop me de eerste cd van HT Roberts "Following The Buffalo" meegegeven. Een pareltje. Sindsdien niks meer van gehoord van die kerel, tot zijn naam opeens opdook in het grote Zwankendamme (op de as Brugge, Lissewege, Zeebrugge voor de niet-kenners). Ik natuurlijk daarheen. 't kavijakskaffee wordt gerund door t gezin Borny: moeder, dochter en vader (die ook nog manager is van verschillende artiesen als Paul Couter, de C uit TC Matic) en is een oranje gekleurd havenarbeiderskaffee met piepklein podium. Voor dit optreden was er een kleine 30 man aanwezig, waaronder 6 winnaars van Radio 1, 4 gezellige 18-jarige meiden en de rest zag eruit alsof ze tot het meubilair behoorden. Heerlijk sfeertje...
HT trad op met Gys Hollebosch, subtilist op allerhande snaarinstrumenten en 2de stem waar nodig. HT begeleidde zijn eigen zelve op gitaar en liet voor de rest zijn korrelige stem en de verhaaltjes het werk doen, want verhaaltjes zijn het stuk voor stuk zijn songs, over nachtelijke ritten naar huis en koffie in eigen keuken, de verjaardag van zijn dochter, de naamgeving van Buffalo AA Gent, leven in de vlaamse ardennen... Meerendeel van de liedjes werden ook ingeleid door leuk verhaaltje. Uiteindelijjk kabbelde het optreden voort gelijk de golven van een winstille zee, maar dan wel in een fantastische sfeer. Hij putte vooral uit zijn laatste 2 CD's waarop hij naar eigen zeggen, zijn thuis gevonden heeft.... Iets verder weg van de blues dan op zijn eerste, maar de rest maakt veel goed.
Een aanrader dus: Fingernail Moon, zijn laatste CD.
Oja, Rodenbach van het vat in het kaffee en een heerlijke kavijak triple gebrouwen door "de dulle brouwers" uit Diksmuide
Door het zonnige weer bijna vergeten:
Howe Gelb: 'Sno Angel @ Cactus@MaZ, Brugge, 29 april
Ik volg volledig MoonArt Gallery .
RedRockRally@Burg, Brugge, 1 mei
Heerlijk weertje, dus heb ik alles van de RedRockRally gemist, naar het schijnt waren "The Spoons" de verdiende winnaars. Ik was er net op tijd om er het optreden van RedZebra mee te pikken, of beter een Slabbynck & Friends: Living Room, Put Your Head in the Bucket, Spit on the city (met de jongste CD&V schepen als dansemieke op het podium) waren van de partij, alsook het complete John Lennon Rifle Club repertoire (These boots are made for walking & Adopted by Madonna (zie lager)) met Nathalie Van Laeke op screaming guitar en zang, Riemeloare van de Nihilisten kwam ook effe meebrullen, maar meeste indruk op mij maakte ene Floor Vandenbussche, een 17 jarige met een klok van een stem, die onder andere Tiko (Biko van Pieter Gabriel aangepast naar een aanklacht tegen de uitwijzing van een Georgisch meisje) zong. Nog het vermelden waard: ze speelden ook "Winning" van "The Sound." Heerlijk !
Daarna kwam een afknapper van jewelste: Billie King. Wat een slechte uitvoering van een slecht idee met slechte songs, gebrek aan podium presence, Tine Reymen die als een gekke koe over het podium waggelt terwijl de rest er als zuurpruimen staat naar te kijken. Neen, voor mij hoeft het niet meer. Ik snap dus ook de hype rond Isolde Lasoen niet, kwa drumwerk en uitstraling kan ze bijlange niet tippen aan Maria Magdalena, euh, Linda.
Do Believe The Hype!! Schitterend optreden van deze bende. Prachtige wall of sound doorbroken door freaky gitaartjes, hoge zangstemmen en tegendraadse drums. Zaaaaaaaaalig!
De Roovers met All My Sons@ Stadsschouwburg, Brugge, 26 april
Pakkende opvoering van een stuk van Arthur Miller waarin gekampt wordt met de naweeen van den oorlog, een verdwenen zoon, een gekwelde vader, een ongelovige moeder en bronstige zoon. De lach, de traan, de wrangheid en de hilarische momenten wisselen zich af. Een gezelschap die op mijn must-see lijstje komt (net als olympique dramatique, TG Stan en de koe.
H.T. Roberts @ Kavijkaskaffee, Zwankendamme, 28 april
Ooit heel lang geleden heeft Koop me de eerste cd van HT Roberts "Following The Buffalo" meegegeven. Een pareltje. Sindsdien niks meer van gehoord van die kerel, tot zijn naam opeens opdook in het grote Zwankendamme (op de as Brugge, Lissewege, Zeebrugge voor de niet-kenners). Ik natuurlijk daarheen. 't kavijakskaffee wordt gerund door t gezin Borny: moeder, dochter en vader (die ook nog manager is van verschillende artiesen als Paul Couter, de C uit TC Matic) en is een oranje gekleurd havenarbeiderskaffee met piepklein podium. Voor dit optreden was er een kleine 30 man aanwezig, waaronder 6 winnaars van Radio 1, 4 gezellige 18-jarige meiden en de rest zag eruit alsof ze tot het meubilair behoorden. Heerlijk sfeertje...
HT trad op met Gys Hollebosch, subtilist op allerhande snaarinstrumenten en 2de stem waar nodig. HT begeleidde zijn eigen zelve op gitaar en liet voor de rest zijn korrelige stem en de verhaaltjes het werk doen, want verhaaltjes zijn het stuk voor stuk zijn songs, over nachtelijke ritten naar huis en koffie in eigen keuken, de verjaardag van zijn dochter, de naamgeving van Buffalo AA Gent, leven in de vlaamse ardennen... Meerendeel van de liedjes werden ook ingeleid door leuk verhaaltje. Uiteindelijjk kabbelde het optreden voort gelijk de golven van een winstille zee, maar dan wel in een fantastische sfeer. Hij putte vooral uit zijn laatste 2 CD's waarop hij naar eigen zeggen, zijn thuis gevonden heeft.... Iets verder weg van de blues dan op zijn eerste, maar de rest maakt veel goed.
Een aanrader dus: Fingernail Moon, zijn laatste CD.
Oja, Rodenbach van het vat in het kaffee en een heerlijke kavijak triple gebrouwen door "de dulle brouwers" uit Diksmuide
Door het zonnige weer bijna vergeten:
Howe Gelb: 'Sno Angel @ Cactus@MaZ, Brugge, 29 april
Ik volg volledig MoonArt Gallery .
RedRockRally@Burg, Brugge, 1 mei
Heerlijk weertje, dus heb ik alles van de RedRockRally gemist, naar het schijnt waren "The Spoons" de verdiende winnaars. Ik was er net op tijd om er het optreden van RedZebra mee te pikken, of beter een Slabbynck & Friends: Living Room, Put Your Head in the Bucket, Spit on the city (met de jongste CD&V schepen als dansemieke op het podium) waren van de partij, alsook het complete John Lennon Rifle Club repertoire (These boots are made for walking & Adopted by Madonna (zie lager)) met Nathalie Van Laeke op screaming guitar en zang, Riemeloare van de Nihilisten kwam ook effe meebrullen, maar meeste indruk op mij maakte ene Floor Vandenbussche, een 17 jarige met een klok van een stem, die onder andere Tiko (Biko van Pieter Gabriel aangepast naar een aanklacht tegen de uitwijzing van een Georgisch meisje) zong. Nog het vermelden waard: ze speelden ook "Winning" van "The Sound." Heerlijk !
Daarna kwam een afknapper van jewelste: Billie King. Wat een slechte uitvoering van een slecht idee met slechte songs, gebrek aan podium presence, Tine Reymen die als een gekke koe over het podium waggelt terwijl de rest er als zuurpruimen staat naar te kijken. Neen, voor mij hoeft het niet meer. Ik snap dus ook de hype rond Isolde Lasoen niet, kwa drumwerk en uitstraling kan ze bijlange niet tippen aan Maria Magdalena, euh, Linda.
Abonneren op:
Posts (Atom)