in Antwerp. Nee hij heeft het niet gespeeld. Wel een volle 2 uur aan andere parels. Beginnend met "Ordinary Man", "Ride On" al ook al vroeg in de set en zo ging het maar verder....
Christy Moore dus, ierse god, in superform. Niet teveel verhaaltjes, enkel een paar grappige opmerkingen tussendoor, maar vooral met prachtige muziek. Rustig gebracht met klare stem, terwijl partner in crime Declan Sinnot de tierlantijntjes mocht verzorgen en het basis gitaarspel van Christy Moore aanvullen en verfraaien met wat rifjes en solo's. Prachtig hoe die 2 elkaar aanvoelen (en even overleggen over het volgende lied).
Bij "Pair of Brown Eyes" vertelde hij dat tijdens één van zijn Dranouter doortochten een kind geboren was. Tijdens het nummer verloor hij dan zijn tekst... "I was thinking, how old would this child be, what would it do, ... I shouldn't do this while singing"
't zijn ook nooit zomaar liedjes, maar songs "met een verhaal". Aanklachten tegen onrecht, door de kerk, door de regering, door oorlog, door de rijken. Songs over de "Magdalene Laundries", "Little Musgrave" over het misbruik door de landeigenaars, "No Time for Love" over politionele praktijken en "City of Chicago" over geëmigreerden en heimwee naar the emerald isle.
Serieuse onderwerpen, maar dat stoort niet. In de ietwat kale Roma kwamen die aangrijpende songs super tot hun recht. Ook de tradional "Black is the Colour" kreeg er een kippevel versie (veel minder gepolijst dan de versie die zijn broer meestal brengt).
De reguliere set werd afgesloten met het zotte "Lisdoonvarna".
Leuk was ook nog dat tijdens de bissen hij een nieuw nummer bracht over een gebroken Haiti. Gaat Olivier, die met mij mee was, woensdag wel niet daar een maandje ontwikkelingshelpen zeker....
Hands down, gig of the year!
Ik vond hierna in mijn collectie in de auto, geen passende CD en ben dan maar in stilte naar huis gereden. Had geen zin om andere dingen te horen.
Voor de herkansers: vrijdag in den AB.
Posts tonen met het label christy moore. Alle posts tonen
Posts tonen met het label christy moore. Alle posts tonen
Christy Moore @ Cirque Royal, Brussel
Maandagavond het optreden van het jaar (tot nu toe) gezien. De ierse god Christy Moore was voor de tweede keer in het land sinds hij verkondigd had nooit meer op te treden.
De voormalige bruggeling Albert Niland mocht openen en deed dat naar behoren. Hij begon voor de duidelijkheid met de zin "I am not Christy Moore", wie hij wel was zei hij niet.... Zijn set van 4 liedjes was goed, maar toch een gemiste kans vind ik: 2 van de 4 nummers waren (mooie) covers: 'Sign of the Times' en 'Wuthering Heights.' Ze staan dan wel op 'smans cd, maar ik had liever wat meer eigen werk gehoord.
Daarna was het tijd aan the man himself, zoals de laatste jaren ge-assisteerd door Declan Sinnott op allerlei gitaartjes. 2 uren fantastische muziek, korte verhaaltjes, grapjes (this is the last night of our big european tour of .... 5 days) en gevatte opmerkingen: de manier waarop hij de hecklende Corkman het zwijgen op legde ... heerlijk. De set-list werd zowat ter plaatse uitgevonden (met medewerking van het publiek), verkeerd ingezette nummers werden hernomen ('City of Chicago').
Zijn heerlijke stem, de ge-engageerde teksten ('La Quinta Brigada', 'Biko Drum', ....), het subtiele gitaarwerk (de bohdran bleef werkloos aan zijn voeten staan), het geimproviseer ('Delirium Tremens' en 'Lisdoonvarna' kregen andere/meerdere invullingen):
Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk avondje uit.
De voormalige bruggeling Albert Niland mocht openen en deed dat naar behoren. Hij begon voor de duidelijkheid met de zin "I am not Christy Moore", wie hij wel was zei hij niet.... Zijn set van 4 liedjes was goed, maar toch een gemiste kans vind ik: 2 van de 4 nummers waren (mooie) covers: 'Sign of the Times' en 'Wuthering Heights.' Ze staan dan wel op 'smans cd, maar ik had liever wat meer eigen werk gehoord.
Daarna was het tijd aan the man himself, zoals de laatste jaren ge-assisteerd door Declan Sinnott op allerlei gitaartjes. 2 uren fantastische muziek, korte verhaaltjes, grapjes (this is the last night of our big european tour of .... 5 days) en gevatte opmerkingen: de manier waarop hij de hecklende Corkman het zwijgen op legde ... heerlijk. De set-list werd zowat ter plaatse uitgevonden (met medewerking van het publiek), verkeerd ingezette nummers werden hernomen ('City of Chicago').
Zijn heerlijke stem, de ge-engageerde teksten ('La Quinta Brigada', 'Biko Drum', ....), het subtiele gitaarwerk (de bohdran bleef werkloos aan zijn voeten staan), het geimproviseer ('Delirium Tremens' en 'Lisdoonvarna' kregen andere/meerdere invullingen):
Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk avondje uit.
Abonneren op:
Posts (Atom)