Eels

Het excuus voor de Dublin trip was het optreden van Eels in the Olympia. De voorverkoop voor de optredens in België had ik gemist wegens op reis in Patagonië. Dan was dit een mooi alternatief. Zeker met de vrienden en  St Patrick's in gedachten...

In de Olympia heb ik nog prachtige avonden beleefd bij optredens van Michelle Shocked (geflankeerd door de Hothouse Flowers én haar eigen band ("you can go and have rest now, I'll play with my friends"), Spearhead (iemand die op stoelen stond om een foto te maken en hardhandig door security eraf gehaald werd, werd door de groep op het podium gehaald en iemand van security mocht een foto van die lad met de band nemen) en Gavin Friday (heel dat podium in kaarsjes).

De stoelen beneden zijn nu verdwenen (toch voor dit optreden) en dat bracht de capaciteit op 1664 volgens het bordje aan de ingang ipv iets meer dan 1500 "seated".

Ene Nicole Atkins mocht openen, gehuld in een soort zwarte cape (gekruisd met een indanenkostuum) en blootvoets deed ze wat stemgeluid wat denken aan Anna Calvi, maar het was wachten op de hoofdvogel van de avond.

Met muzak versies van 'Candy Man','Say A Little Prayer' en 'Top of The World' werd de pauze gevuld. Tot het stemmetje dat de bonus cd aankondigt ook nu het optreden aankondigde. In donkergrijze addidas trainings kwamen de drummer, 2 gitaristen, bassist en E dan geleidelijk het podium opgewandeld voor 'Prizefighter', waarmee meteen de toon gezet was. Rock was het thema, geen ruimte voor piano intermezzo's of andere keyboards troosteloze nummers. 'Kinda Fuzzy' en 'Dog Faced Boy' volgden en het publiek volgde, nog meer opgezweept door E die nog meer applaus vroeg. Grappig moment was de 'trouw' met de ene gitarist die 10 jaar bij de band speelt. Snedige versies van 'Hombre Lobo' en 'On The Ropes'. Een stevig 'Sound of Fear'. 'Wonderful Glorius' sloot de set af. Na lang aandringen volgde dan nog 'Bombs Away' en 'Beautiful Day'.

Een heerlijk avondje ! (en voor't moment: concert van 't jaar !)

Aan de bushalte dan nog even een pub binnengesukkeld waar ook nog iemand bezig was met 'Ace of Spades' en 'Sweet Child o' Mine' accoustisch te vertolken, met veel verve en humor. Leuke uitsmijter :)

En ik heb ook nog beetje gefilmd:

Dub

Vrijdag was het, zo rond 12u30. Terug een paar stappen op ierse grond. Vlot de luchthaven uit, de airlink op, deuren dicht en weg richting centrum. Uitstappen aan O'Connelstreet en slenteren richting de gekende plaatsen onder een leuk zonnetje. Shepards pie en een guinness als lunch terwijl het buiten iets deed met ouwe wijven en cats & dogs. Ietwat later gezellig mensen kijken onder een de zomerse zon in Stephen's Green, even binnenhoppen in O'Donohughue's waar warempel 2 koppels wat trad aan het spelen waren. Gezellig binnenspringen bij Maria & de kleine Dara en dan was het op naar de Market Bar om met Mari & Darren, Mike en Marc herinneringen op te halen.

Na een stevig full Irish Breakfast zijn we naar St Catherine's Park geweest. Een gezellige groene long nabij Lucan & Leixlip. Genoten van de stunten van de kayakkers en wat frisbee goeien en iers voetbal bekijken. Dit alles even onderbroken door wat hagel. Daarna was het richting de pub om de ieren te zien aanmodderen in hun 6-nations wedstrijd in Italië. Na nog een stevige roast was het tijd om de bus op te springen en richting centrum te gaan om te genieten van Eels in de Olympia. Tijdens de busrit terug was er dan een gezellige babbel met een Braziliaan en een Friese au-pair.

 

Zondag was dan de dag van St Patrick's Parade, maar een blik uit het raam toonde de gevallen sneeuw, de donkere wolken en de regen van 't moment. Dan maar wat voor TV gehangen met de ontbijtpannenkoeken alvorens, tiens, naar The Whole in The Wall te gaan om er .... de ierse vrouwen hun 6-nation grand slam te zien binnenhalen naar een slechte partij in Italië. Maar gezellige mensen waarmee we de tafel in de pub deelden... Meer moest het niet zijn. of toch, een paar dagen ofzo :)