Er zijn zo van die dagen dat het wat tegenslaat. Mijn oude fiets meegenomen naar Gent om ook daar de verplaatsingen met de fiets te doen ipv het openbaar vervoer. Zo'n 200 meter ver had ik al de kabel van mijn versnellingsapparaat doorgetrapt... Op donderdag kwam ik dan thuis en lag de elektriciteit eruit. Overal gezocht & gedaan, niet gevonden waaraan het lag. De cavalerie opgetrommeld die binnen de minuut een derde plongkast gezien had en daar de dingen terug aan zette. Klaar. Ikke blind en mol ... Op zaterdag voor het eerst een cambio autootje gehuurd om het nodige in te slaan voor mijn bezoekers de zondag (en maandag) te voeden. Bij terugkomst bleek mijn fietssleuteltje uit mijn zakken te zijn gevallen... te voet naar huis achter het reserve sleuteltje, later bleek dan nog dat mijn nieuwe afritsbroeken, geen afritsbroeken waren ....die vooraan in het rijtje wel, achteraan blijkbaar niet.
Zondag lekker gegeten en genoten van het gezelschap onder de geïmproviseerde luifel. 's avonds nog wat meegebruld en gezwaaid op 'Vlaanderen zingt'. des Maandags het nog eens dunnetjes overgedaan met zicht op de volle maan.
Woensdag was er eerst een apéro bij Kimm in Blankenberge om dan raprap de tram te nemen naar Heist voor een geweldige act van Les Truttes. Coverband par excellence. Stevig rock en zelfs technodeunen gekruid met een heerlijke portie overkill. Feestje ! Milk Inc speelde daarna ook covers en toonde hoe het niet moet. zo'n platte kak. Soit, veel meer had ik er niet van verwacht.
Ook donderdag ging het die kant op, zij het na het een leuke middag in Sluis. Luc De Vos stond er zijn zielige zelf te wezen, zelfs 'Mia' werd nauwelijks meegezongen. Sarah Ferri bracht leuke retro pop en was leuke achtergrond voor wat conversaties. Spinvis daarentegen zoog je mee in zijn universum van fijne muziekjes, althans, als het niet te rustig was, want zelfs vooraan kwam het geroezemoes dat fijne muziekje overstemmen. Blij 'Astronaut' nog eens gehoord te hebben !
Posts tonen met het label kneistival. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kneistival. Alle posts tonen
Feestweek
Na de voorbije regenzaterdagen werd er het weekend na Cactus nauwelijks bewogen. Geen Cirque+, geen Woosha... Nu blijkt dat het daar zo goed als drooggebleven is. Graag gedaan.
Op zondag heb ik me dan toch buiten gewaagd. Terug even de grens over, naar een of ander voorstadje van Lille. Aldaar op het oefenterrein van de plaatselijke 4de provincialer ofzo mocht La Troba Kung-Fu het gepeupel opwarmen. Beetje veel rumba zoals ik eerder in het MaZ mocht meemaken. Leuk zonder meer. Opvallend veel Fransen daar in Lille ... nu, Manu Chao is ook een fransman zeker... In elk geval, er volgde 2u30 plezant gehos en gejoel. Minder hard en minder punk dan 10 jaar geleden, maar vervelen deed het echt niet. Integendeel ! Het werkte aanstekelijk. Ja, er werd wat veel gejojojo'd, ja, er die constante scheepshoorn is wat ambetant, ja na 3 kwartier aan je bissen beginnen en dan nog 3 keer zolang spelen is belachelijk. Maar dat kon de pret niet drukken. Meespringen en roepen bij het ondergaan zonnetje... want wat hij brengt zijn ijzersterke nummers met een enorme overgave en overgoten met een flinke saus charisma. ...
Op dinsdag was er weer een stap terug in de tijd. Soulsister opende als saaisister. Daardoor hadden we gezellig tijd om met de leuke omstanders kennis te maken en ik moet dringend wat meer soaps ofzo bekijken dat ik de mensen ook daadwerkelijk (her)ken. Die kleine drummer uit "Blokken" was er trouwens ook.Gelukkig deden The Scabs daarna wel waarvoor we er waren: meegesleepd worden in goeie muziek. In't begin wat klankproblemen, maar daarna was het gewoon crescendo. Ijzersterke set en die bassolo van "Matchboxcar" blijft de max !
Donderdagavond was het terug vandat :Richting Heist. Superlijm klonk nog even oninteressant als de vorige keren dat ik ze zag. Customs waren goed. Beter dan die keer in de 4AD. Het publiek was helaas redelijk apatisch ondanks de moeite die Customs deden. Ook deze keer viel de goeie lichtshow me op.
Vrijdag volgde er een nieuw hoogtepunt op het Heldenplein. Gentlemen of Verona & Psycho 44 mochten het podium opwarmen. De zangeres van die eerste deed het ook letterlijk. complete overacting voor een leegplein. De tweede klonken ook beter en harder maar vergingen in een brij van teveel 't zelfde. Tijd zat dus om terug de draad op te pikken met een klasmakker uit het lagere. zo'n 25 jaar niet gezien... maar voor de Heideroosjes was iedereen er dus. Een vol plein, echt voor die mannen. Ook hier wat klankmiserie in't beginnen maar dan was't echt wel volle bak ambiance, leute en genieten. Snedige nummers afgewisseld met wat slapstick en tonnen energie op het podium. en ernaast. Jammer dat zo'n mannen ermee ophouden.
Oja, enkel tussen Superlijm & Customs heeft het wat gedruppeld. Laten we het zo houden. Ook straks bij Babylon Cirus !
Op zondag heb ik me dan toch buiten gewaagd. Terug even de grens over, naar een of ander voorstadje van Lille. Aldaar op het oefenterrein van de plaatselijke 4de provincialer ofzo mocht La Troba Kung-Fu het gepeupel opwarmen. Beetje veel rumba zoals ik eerder in het MaZ mocht meemaken. Leuk zonder meer. Opvallend veel Fransen daar in Lille ... nu, Manu Chao is ook een fransman zeker... In elk geval, er volgde 2u30 plezant gehos en gejoel. Minder hard en minder punk dan 10 jaar geleden, maar vervelen deed het echt niet. Integendeel ! Het werkte aanstekelijk. Ja, er werd wat veel gejojojo'd, ja, er die constante scheepshoorn is wat ambetant, ja na 3 kwartier aan je bissen beginnen en dan nog 3 keer zolang spelen is belachelijk. Maar dat kon de pret niet drukken. Meespringen en roepen bij het ondergaan zonnetje... want wat hij brengt zijn ijzersterke nummers met een enorme overgave en overgoten met een flinke saus charisma. ...
Op dinsdag was er weer een stap terug in de tijd. Soulsister opende als saaisister. Daardoor hadden we gezellig tijd om met de leuke omstanders kennis te maken en ik moet dringend wat meer soaps ofzo bekijken dat ik de mensen ook daadwerkelijk (her)ken. Die kleine drummer uit "Blokken" was er trouwens ook.Gelukkig deden The Scabs daarna wel waarvoor we er waren: meegesleepd worden in goeie muziek. In't begin wat klankproblemen, maar daarna was het gewoon crescendo. Ijzersterke set en die bassolo van "Matchboxcar" blijft de max !
Donderdagavond was het terug vandat :Richting Heist. Superlijm klonk nog even oninteressant als de vorige keren dat ik ze zag. Customs waren goed. Beter dan die keer in de 4AD. Het publiek was helaas redelijk apatisch ondanks de moeite die Customs deden. Ook deze keer viel de goeie lichtshow me op.
Vrijdag volgde er een nieuw hoogtepunt op het Heldenplein. Gentlemen of Verona & Psycho 44 mochten het podium opwarmen. De zangeres van die eerste deed het ook letterlijk. complete overacting voor een leegplein. De tweede klonken ook beter en harder maar vergingen in een brij van teveel 't zelfde. Tijd zat dus om terug de draad op te pikken met een klasmakker uit het lagere. zo'n 25 jaar niet gezien... maar voor de Heideroosjes was iedereen er dus. Een vol plein, echt voor die mannen. Ook hier wat klankmiserie in't beginnen maar dan was't echt wel volle bak ambiance, leute en genieten. Snedige nummers afgewisseld met wat slapstick en tonnen energie op het podium. en ernaast. Jammer dat zo'n mannen ermee ophouden.
Oja, enkel tussen Superlijm & Customs heeft het wat gedruppeld. Laten we het zo houden. Ook straks bij Babylon Cirus !
Kneist (bis)
Gister voor de tweede en laatste keer dit jaar naar 't Heldenplein getrokken. 't was alsof het in de sterren geschreven stond, samen met de eerste noten van De Kreuners vielen de eerste regendruppels en die stopten pas met vallen toen die mannen een nummer van Tröckner Kecks speelden, als voorlaatste nummer van hun set (bissen daargelaten). De eerste "vlaamse rockers" stonden strak in het pak op het podium, speelden hun klassiekers, deden hun ding, probeerden grappig te zijn, maar behalve wat herinneringen bij nummers van hen, raken ze mij niet. Ze sloten af met 'Maak me wakker voor je gaat".... Veelbetekend, net als die regen.
Daarna was het tijd voor Canned Heat, in vroegere dagen ook op Woodstock '69. Een deel van het publiek was ondertussen al verdwenen en een ander deel was aan het babbelen geslagen. Ook de mannen van het geluid hadden duidelijk minder interesse want de volumeknop werd serieus naar beneden gehaald (iets wat me maandag ook al opgevallen was, 't verschil tussen de ene & andere groep is enorm). Ze begonnen meteen met "Going Up The Country" en eindigden met "On The Road Again". Daartussen speelden ze een zeer bluesy set. Rustig weg, maar gedreven,leuke rifjes, maar helemaal aanslaan deden ze niet. Ik vond het in elk geval een uiterst genietbaar optreden.
Daarna was het tijd voor Canned Heat, in vroegere dagen ook op Woodstock '69. Een deel van het publiek was ondertussen al verdwenen en een ander deel was aan het babbelen geslagen. Ook de mannen van het geluid hadden duidelijk minder interesse want de volumeknop werd serieus naar beneden gehaald (iets wat me maandag ook al opgevallen was, 't verschil tussen de ene & andere groep is enorm). Ze begonnen meteen met "Going Up The Country" en eindigden met "On The Road Again". Daartussen speelden ze een zeer bluesy set. Rustig weg, maar gedreven,leuke rifjes, maar helemaal aanslaan deden ze niet. Ik vond het in elk geval een uiterst genietbaar optreden.
Kneist
Een lekker warme ondergaand zonnetje, een plaatsje op de muur van het Heldenplein en een drankske met een stier op in de hand. Helemaal klaar om te genieten van wat zou volgen. Maar geen van de bands slaagde erin een grote indruk te maken. Maudlin klonk redelijk tot er ene zijn keel opentrok en 't verzandde daarna in nogal wat gerommel. Roadburg was stukken beter maar nogal braafjes. Van Team William had ik gehoord dat ze er life nogal tegenaan gingen. Als dat betekent dat de toetsenist af en toe een rondje loopt op het podium,oke dan, maar mijn verwachtingen waren hier te hoog. Jasper Erkens viel eigenlijk wat mee. Vooral het openingsnummer was heel goed, maar lang kon hij de aandacht niet houden, ondanks een eigen versie van "Papillon".
Een kleine muzikale tegenvaller, al heeft het leuke gezelschap van 't barmeisje veel goed gemaakt.
Een kleine muzikale tegenvaller, al heeft het leuke gezelschap van 't barmeisje veel goed gemaakt.
Kneistival 2009 (2)
Oke, tis officieel: "Ik ben niet meer mee."
Ik ben daarstraks richting Kneistival getrokken met de overtuiging dat Barbie Bangkok de groep was met de kinderen van Kama. Niet dus. Geen Geoffrey Burton op gitaar, wel de nieuwe gitarist van Arno en Arsenal (tiens, derde keer op drie weken). Stevige set, aangenaam zonder meer. De bassiste trok wel mijn aandacht :p
Daarna was het aan het Level 42. Gezien het debacle van een paar jaar geleden op de burg was ik zeeeeeeeeeeer sceptisch op voorhand. Ten onrechte. Mark King had weer zo'n belachelijke gitaren met lichtjes mee, maar die flikkerden al niet meer op het ritme van wat hij speelde. Leuke greatest hits set, maar die hoge stemmekes neigen niet echt naar het meebrullen. Voeg daar nog paar druppels regen bij....
Bij deze even vragen aan iedereen die daar staat met een paraplu: "je belemmert het zicht van degene achter u. Het hoog houden van de paraplu maakt dat alleen maar erger". Een kruistocht in onze kijkrichting verbeterde het ongemak. Er zijn nog begrijpende zielen op deze aardbol. Waarvoor dank.
Rest nog een blaam voor de organisatie. Voor 30 lege bekers/flesjes kan je een T-shirt krijgen (Recyclage/Groen Doen is al jaren in). Mooie T-shirts zelf. Maar zorg dan verdorie voor een deftige voorraad. Maandag waren er geen meer naar het einde van de avond, vandaag ook al niet. Een handgeschreven bonneke voldoet voor een van de volgende dagen, waarna ze ongetwijfeld terug uitgeruild zullen zijn.
Volgend jaar 25 jaar Kneistival..... benieuwd naar wat ze dan zullen brengen van leuke dingen !
Ik ben daarstraks richting Kneistival getrokken met de overtuiging dat Barbie Bangkok de groep was met de kinderen van Kama. Niet dus. Geen Geoffrey Burton op gitaar, wel de nieuwe gitarist van Arno en Arsenal (tiens, derde keer op drie weken). Stevige set, aangenaam zonder meer. De bassiste trok wel mijn aandacht :p
Daarna was het aan het Level 42. Gezien het debacle van een paar jaar geleden op de burg was ik zeeeeeeeeeeer sceptisch op voorhand. Ten onrechte. Mark King had weer zo'n belachelijke gitaren met lichtjes mee, maar die flikkerden al niet meer op het ritme van wat hij speelde. Leuke greatest hits set, maar die hoge stemmekes neigen niet echt naar het meebrullen. Voeg daar nog paar druppels regen bij....
Bij deze even vragen aan iedereen die daar staat met een paraplu: "je belemmert het zicht van degene achter u. Het hoog houden van de paraplu maakt dat alleen maar erger". Een kruistocht in onze kijkrichting verbeterde het ongemak. Er zijn nog begrijpende zielen op deze aardbol. Waarvoor dank.
Rest nog een blaam voor de organisatie. Voor 30 lege bekers/flesjes kan je een T-shirt krijgen (Recyclage/Groen Doen is al jaren in). Mooie T-shirts zelf. Maar zorg dan verdorie voor een deftige voorraad. Maandag waren er geen meer naar het einde van de avond, vandaag ook al niet. Een handgeschreven bonneke voldoet voor een van de volgende dagen, waarna ze ongetwijfeld terug uitgeruild zullen zijn.
Volgend jaar 25 jaar Kneistival..... benieuwd naar wat ze dan zullen brengen van leuke dingen !
Kneistival 2009 (1)
Ondanks mij sombere gemoedstoestand ben ik gister toch maar richting het Heldenplein getrokken en ik moet zeggen, het heeft geholpen.
Lady Linn, in een schattig paars jurkje en haar blazers brachten leuke swingnummers waarop het overvolle plein veel te lauw op reageerde.
Daarna trok Kim Wilde de registers van de nostalgie open. Ze zag er nog goed uit (van waar wij stonden toch) en stond met de nodige energie op het podium. Het geheel klonk allemaal wel redelijk afgelikt. 2 gitaren (waaronder die van Kajagoogoo), bas (broertje), drums en dan ene op allerlei keyboards (yes, de Moog was er ook), die serieus overheersten. Ze begon sterke met 2 krakers waaronder 'View From A Bridge' (en ook nu viel de lauwheid van het publiek terug op). Wat later werd haar stem nog iets beter in het geheel gemixed en werd het nog amusanter. Hit(je) na hit(je) werden gespeeld en af en toe moest ik toch eens diep in mijn geheugen graven... "Chequered Love", "Love Blonde", "You Keep Me Hanging On", "Anyplace, Anywhere, Anytime", "You Came", "Cambodia" en ook nog een paar verrassende covers "Enjoy The Silence" (waarom toch) en "ça Plane Pour Moi" (als eerste bisnummer). Afgesloten werd er met het stevig rockende "Kids In America".
Zowaar een gezellig avondje.
Oja, La Wilde had nog een blazerke staan aan haar microstatief waardoor haar blonde lokken heerlijk achteruit geblazen werden toen ze zong... sssssexy!
Woensdag ga ik terug die kant op voor Barbie Bangkok & Level 42 (hopelijk tonen die wat meer dan de zielloze vertoning die ze een paar jaar geleden op het zand brachten).
Lady Linn, in een schattig paars jurkje en haar blazers brachten leuke swingnummers waarop het overvolle plein veel te lauw op reageerde.
Daarna trok Kim Wilde de registers van de nostalgie open. Ze zag er nog goed uit (van waar wij stonden toch) en stond met de nodige energie op het podium. Het geheel klonk allemaal wel redelijk afgelikt. 2 gitaren (waaronder die van Kajagoogoo), bas (broertje), drums en dan ene op allerlei keyboards (yes, de Moog was er ook), die serieus overheersten. Ze begon sterke met 2 krakers waaronder 'View From A Bridge' (en ook nu viel de lauwheid van het publiek terug op). Wat later werd haar stem nog iets beter in het geheel gemixed en werd het nog amusanter. Hit(je) na hit(je) werden gespeeld en af en toe moest ik toch eens diep in mijn geheugen graven... "Chequered Love", "Love Blonde", "You Keep Me Hanging On", "Anyplace, Anywhere, Anytime", "You Came", "Cambodia" en ook nog een paar verrassende covers "Enjoy The Silence" (waarom toch) en "ça Plane Pour Moi" (als eerste bisnummer). Afgesloten werd er met het stevig rockende "Kids In America".
Zowaar een gezellig avondje.
Oja, La Wilde had nog een blazerke staan aan haar microstatief waardoor haar blonde lokken heerlijk achteruit geblazen werden toen ze zong... sssssexy!
Woensdag ga ik terug die kant op voor Barbie Bangkok & Level 42 (hopelijk tonen die wat meer dan de zielloze vertoning die ze een paar jaar geleden op het zand brachten).
Kneistival 2008
Kwestie van af te kicken van 't cactus festival, ben ik gister en vandaag maar naar Heist geweest. Kneistival heet het ding, waar gister een goede Thou en een fantastische Van Jets van, euh, jetje gaven. Thou, al jaren niks meer van gehoord, verraste met een sterke, klare sound en leuke set. Van Jets rockte zoals het hoorde, 'Love is Strong' ergens halverwege, 'Fashion' iets te rommelig, maar voor de rest alles okidokily.
Vandaag waren Tim Van Hamel en Zita Swoon te gast. De eerste ontgoochelde me zwaar, de tweede was alweer een aangenaam anderhalfuurke. De hechte sound met het hammond orgel op de voorgrond, de bevallige zusjes en de mooie liedjes.
Alleen spijtig dat er altijd weinig sfeer is op het Kneistival, meestal goeie groepen, leuke optredens, maar zo weinig ambiance. Al maakte het gezelschap van metje en Pascal dit jaar veeeeeeeeeel goed :p
Morgen rust, na 6 dagen festivals, tijd voor rust.....
Vandaag waren Tim Van Hamel en Zita Swoon te gast. De eerste ontgoochelde me zwaar, de tweede was alweer een aangenaam anderhalfuurke. De hechte sound met het hammond orgel op de voorgrond, de bevallige zusjes en de mooie liedjes.
Alleen spijtig dat er altijd weinig sfeer is op het Kneistival, meestal goeie groepen, leuke optredens, maar zo weinig ambiance. Al maakte het gezelschap van metje en Pascal dit jaar veeeeeeeeeel goed :p
Morgen rust, na 6 dagen festivals, tijd voor rust.....
Triggerfinger@Kneistival
Na heel wat hemelturen toch maar besloten om naar 't Heldeplein in Heist af te zakken voor Triggerfinger. Groot Gelijk voor Ikke !!!
Het deed me allemaal wat denken aan wat er zich dinsdag op de Peyresourde afspeelde. Er was heel wat nattigheid in de lucht (letterlijk dan in Heist), de donderwolken pakte zich samen, maar het gebrachte spel was spectaculair. Het gevecht tussen Contador en Rasmussen om elkaar los te rijden, het uitdagend ernaast gaan rijden, het tempo weer optrekken, het bijtend aanklampen, het hoekige sleuren aan die fiets om vooruit geraken.....
Wel, zo klonk het antweeiiirpse trio: hard, hoekig, wars van alle regels, de nodige tempo vertragingen/versnellingen, Fantastische versies van 'Inner Peace" en "Little Teaser" (de enige song die opent met een drumsolo, zie ook 't filmpke onder). Een karrevracht nieuwe songs die het allerbeste voor de komende cd laat vermoeden en dan afsluiten met een uitgesponnen versie van "Commotion" van CCR. Niets dan RESPECT !!!! voor deze jongens. Het is mij een raadsel waarom ze niet groter, bekender, populairder dan pakweg den Admiraal zijn.
Onder invloed of niet, een mooi spectakel.
Check them out ! Hier
Toen werden de hemelsluizen opengezet en besloot het mietje in mij de goede herinneringen aan A Brand van vorige jaar te koesteren en drogere thuis-oorden op ge zoeken.
Het deed me allemaal wat denken aan wat er zich dinsdag op de Peyresourde afspeelde. Er was heel wat nattigheid in de lucht (letterlijk dan in Heist), de donderwolken pakte zich samen, maar het gebrachte spel was spectaculair. Het gevecht tussen Contador en Rasmussen om elkaar los te rijden, het uitdagend ernaast gaan rijden, het tempo weer optrekken, het bijtend aanklampen, het hoekige sleuren aan die fiets om vooruit geraken.....
Wel, zo klonk het antweeiiirpse trio: hard, hoekig, wars van alle regels, de nodige tempo vertragingen/versnellingen, Fantastische versies van 'Inner Peace" en "Little Teaser" (de enige song die opent met een drumsolo, zie ook 't filmpke onder). Een karrevracht nieuwe songs die het allerbeste voor de komende cd laat vermoeden en dan afsluiten met een uitgesponnen versie van "Commotion" van CCR. Niets dan RESPECT !!!! voor deze jongens. Het is mij een raadsel waarom ze niet groter, bekender, populairder dan pakweg den Admiraal zijn.
Onder invloed of niet, een mooi spectakel.
Check them out ! Hier
Toen werden de hemelsluizen opengezet en besloot het mietje in mij de goede herinneringen aan A Brand van vorige jaar te koesteren en drogere thuis-oorden op ge zoeken.
Abonneren op:
Posts (Atom)